Krajem juna kod jame Jagodnjače u Ržanom dolu, nedaleko od Ljubinja, potomci i meštani Popovog polja okupljaju se kako bi sačuvali sećanje na više od 200 Srba ubijenih u ustaškim zločinima tokom juna 1941. godine.
U noći između 23. i 24. juna ustaše su, prema podacima iznetim na godišnjim pomenima, u Јagodnjaču bacile 165 Srba sa desne strane Popovog polja. Većina žrtava bila je živa, prethodno mučena i vezana žicom ili lancima.
Zločini su nastavljeni sve do Vidovdana. Ubijani su srpski domaćini sa leve strane Trebišnjice, koje su ustaše i njihovi pomagači hvatali na njivama, putevima i u njihovim kućama. Među stradalima bilo je najviše muškaraca, od dečaka starih četrnaest godina do staraca u osmoj deceniji života.
Stradali su stanovnici Veličana, Dubljana, Galičića, Drijenjana, Dračeva, Mrkonjića, Zavale, Ravnog, Poljica i drugih sela Popovog polja. U Jagodnjači su skončali i brojni Srbi iz Stoca, Čapljine, Berkovića i okolnih mesta.
Posmrtni ostaci više od 200 žrtava izvađeni su iz jame i tokom devedesetih godina sahranjeni u Spomen-kosturnici u Veličanima, gde počivaju kao svedočanstvo jednog od najtežih zločina nad Srbima u ovom delu Hercegovine. Podatke o obeležavanju godišnjice i prenosu zemnih ostataka zabeležila je i Katera.
Kod jame i stene na kojoj je naslikan Beli anđeo svake godine se služi pomen. Potomci dolaze da zapale sveće, izgovore imena svojih predaka i podsete nove naraštaje na nedužne ljude kojima su životi oduzeti samo zato što su bili Srbi.
Jagodnjača zato nije samo jama u hercegovačkom kršu. Ona je grobnica, mesto molitve i trajna opomena da se žrtve ne smeju zaboraviti, a zločin prećutati.
Piše: Stefan Stojanović
Zabranjeno je preuzimanje, kopiranje ili prenošenje teksta, dela teksta ili fotografija sa sajta srpskiugao.rs bez izričitog navođenja izvora i aktivnog linka ka originalnom tekstu na našem sajtu.
Svako kršenje ovog pravila biće smatrano povredom autorskih prava i biće prijavljeno u skladu sa zakonom.
