Veza majke i deteta nije samo emotivna niti se završava rođenjem. Tokom trudnoće, mali broj ćelija prolazi kroz posteljicu u oba smera: ćelije deteta prelaze u telo majke, dok majčine ćelije ulaze u organizam deteta. Neke od njih mogu da opstanu godinama, pa čak i decenijama, stvarajući trajni biološki trag poznat kao mikrohimerizam.
Naziv potiče od reči „himera“, ali je reč o prirodnoj pojavi. U telu se zadržava veoma mali broj genetski različitih ćelija, koje ne menjaju identitet niti DNK čoveka. Istraživanje objavljeno u časopisu Journal of Clinical Investigation otkrilo je ćelije majčinog porekla kod zdravih odraslih osoba starih i do 49 godina. Kasnije studije pokazale su da one mogu opstati i znatno duže.
Ćelijska razmena počinje još u trudnoći. Majčine ćelije mogu dospeti u krv i različita tkiva deteta, dok ćelije ploda ostaju u krvi, koštanoj srži i organima majke. U jednom istraživanju ćelije poreklom od deteta pronađene su u koštanoj srži žene koja je sina rodila čak 51 godinu ranije. Pregledi naučne literature potvrđuju da se ovaj dvosmerni ćelijski saobraćaj javlja u velikom broju trudnoća.
Posebnu pažnju privuklo je novo istraživanje prema kojem ćelije sa majčinom DNK mogu biti prisutne i u mozgu potomstva. Analizirani uzorci pokazali su njihovo prisustvo u različitim moždanim područjima, a kod pojedinih ispitanika ćelije su imale osobine neurona i drugih ćelija nervnog sistema. Ipak, ovi najnoviji nalazi objavljeni su kao preliminarno istraživanje i još nisu prošli punu stručnu recenziju, zbog čega ih treba tumačiti oprezno.
Naučnici još ne znaju sa sigurnošću kakvu ulogu ove ćelije imaju. Postoje pretpostavke da mogu učestvovati u razvoju imunskog sistema i obnovi oštećenih tkiva, ali su pronađene i kod pojedinih autoimunih bolesti. Pregled objavljen u bazi PubMed naglašava da još nije utvrđeno da li su one korisne, štetne ili samo prirodni pratioci trudnoće bez presudnog uticaja na zdravlje.
Popularna poruka da „majka zauvek živi u detetu“ zato nije doslovna, ali ima stvarno naučno uporište. U telu potomstva može ostati mali broj njenih ćelija, kao što i dete može ostaviti ćelijski trag u organizmu majke. Emotivna povezanost tako dobija i svoje tiho biološko svedočanstvo – vezu koja, u pojedinim slučajevima, traje čitavog života.
Piše. Nina Stojanović
Zabranjeno je preuzimanje, kopiranje ili prenošenje teksta, dela teksta ili fotografija sa sajta srpskiugao.rs bez izričitog navođenja izvora i aktivnog linka ka originalnom tekstu na našem sajtu.
Svako kršenje ovog pravila biće smatrano povredom autorskih prava i biće prijavljeno u skladu sa zakonom.
