U Beogradu je nedavno osvanuo novi mural posvećen ubijenom američkom konzervativnom aktivisti Čarliju Kirku, osnivaču pokreta Turning Point USA. Lik 31-godišnjeg političkog komentatora, stradalog u atentatu tokom javnog nastupa, našao se na zidu prestonice kao omaž čoveku čije su poruke snažno odjekivale u delu konzervativne javnosti.
Kirk je kroz svoj pokret i medijske nastupe postao jedno od prepoznatljivih lica američke desnice. Gradio je karijeru na nastupima na univerzitetima, gde je ulazio u debate o identitetu, porodici, klimatskim promenama, pravu na oružje i ulozi države. Istovremeno, protivnici su ga kritikovali zbog stavova o transrodnim osobama, skeptičnog odnosa prema merama tokom pandemije kovida i tvrdnji o navodnoj izbornoj krađi 2020. godine.
Nakon njegove smrti u prvi plan je izbila porodična dimenzija priče o Čarliju Kirku. Njegova supruga Erika u javnim nastupima podseća da je iza političke figure, postojao čovek koji je strogo odvajao vreme za porodicu i nastojao da, kako kaže, bude „prvo muž i otac“. Na društvenim mrežama govori o svakodnevici sa dvoje dece posle tragedije, ali i o tome da podršku pronalazi u veri i zajednici okupljenoj oko ideja njenog supruga.
Erika Kirk je javno poručila da želi da nastavi ono što je njen muž započeo. U više navrata istakla je da „pokret koji je stvorio neće nestati“ i da će njen glas ubuduće biti još prisutniji u javnosti.
Pogled redakcije portala Srpski Ugao
Mural u Beogradu uklapa se u širi talas simboličnih gestova kojima deo konzervativne javnosti u SAD i van njih, pokušava da sačuva sećanje na Kirka i njegove poruke. Za jedne je on simbol borbe za tradicionalne vrednosti i slobodu govora, za druge kontroverzna ličnost čiji je stil politike doprineo polarizaciji društva. Reakcije na mural pokazuju da se i u našem društvu ovakvi simboli čitaju različito – od podrške njegovim stavovima do kritike američke desnice. Ostaje činjenica da je jedan američki aktivista dobio svoje mesto na beogradskom zidu, kao znak da se globalne političke teme brzo preslikavaju i na ulice naše prestonice.
Piše: Stefan Bogdanović
