Jedan od najmračnijih zločina počinjenih tokom operacije „Oluja“ dogodio se 8. avgusta 1995. godine u osnovnoj školi u Dvoru na Uni. U trenucima kada su desetine hiljada Srba u panici napuštale svoja ognjišta na Baniji, u školskim prostorijama dogodilo se sistemsko i hladnokrvno ubistvo onih koji nisu imali fizičku mogućnost da pobegnu, teških invalida, psihijatrijskih pacijenata i starih nepokretnih osoba.
Školski objekti širom Krajine tokom ratnih godina služili su kao kolektivni centri za više od 70.000 srpskih izbeglica proteranih sa vankrajinskih područja, iz hrvatskih gradova i delova Bosne i Hercegovine. U školu u Dvoru prebačeni su pacijenti Psihijatrijske bolnice iz Petrinje i štićenici Doma za stare i nemoćne. Ostavljeni u haosu povlačenja, postali su lake mete.
Hrvatska vojska je već 7. avgusta uveče ostvarila prodor u Dvor, a sutradan, 8. avgusta, pripadnici hrvatskih snaga ušli su u krug škole. Prvo su bacili ručne bombe u atrijum, a zatim su iz neposredne blizine, rafalima iz automatskog oružja, poubijali nepokretne ljude. Na arhivskim snimcima vidljiva su tela prekrivena čaršavima i invalidska kolica.
Među identifikovanim žrtvama su Terezija Ružak, Dragica Kovač, Zorka Marić, Jovan Macut, Desanka Teodorović i Darko Krivokuća. Za ostalim, teško fizički i mentalno obolelim osobama, i dalje se traga ili leže kao neidentifikovane.
Posebnu dimenziju tragedije daje uloga međunarodnih mirovnih snaga. Zločin se dogodio na svega 30 metara od kampa danskog bataljona UNCRO-a. Danski vojnici su sa osmatračnica i kroz prozore oklopnih vozila direktno gledali egzekuciju. Komandant Jorgen Kold naredio je da „samo posmatraju“ i ne reaguju, pozivajući se na mandat UN-a.
Do danas niko nije odgovarao za ovaj zločin pred hrvatskim ni međunarodnim pravosuđem. Masakr u Dvoru na Uni je bio deo namere da se srpsko stanovništvo potpuno uništi i etnički očisti sa svojih vekovnih prostora.
Srpski narod ima dužnost da čuva uspomenu na ove bespomoćne mučenike i da zahteva pravdu za sve žrtve.
Piše: Stefan Stojanović
Zabranjeno je preuzimanje, kopiranje ili prenošenje teksta, dela teksta ili fotografija sa sajta srpskiugao.rs bez izričitog navođenja izvora i aktivnog linka ka originalnom tekstu na našem sajtu.
Svako kršenje ovog pravila biće smatrano povredom autorskih prava i biće prijavljeno u skladu sa zakonom.
