Ko je bio Vojislav Arnovljević, lekar kojeg zovu „ocem srpske kardiologije“

Vojislav Arnovljević, lekar, profesor i akademik, rođen je 15. septembra 1895. godine u Razgradu, u Bugarskoj. Medicinu je izučavao u Francuskoj, a po povratku u Beograd izgradio je kardiološku školu zbog koje je ostao poznat kao „otac srpske kardiologije“.

Sa ocem, takođe lekarom, doselio se u Beograd 1902. godine i tu završio osnovnu školu i gimnaziju. Učestvovao je u Balkanskim ratovima i Prvom svetskom ratu. Sa srpskom vojskom prešao je Albaniju, stigao na Krf, a zatim kao stipendista srpske vlade otišao u Francusku. Studirao je u Monpeljeu i Strazburu, gde je doktorirao i specijalizovao internu medicinu.

Na klinici profesora Radenka Stankovića počeo je da radi 1925. godine. Napredovao je od asistenta do redovnog profesora, a 1932. preuzeo je vođenje klinike koja je vremenom ponela njegovo ime. Lekare iz cele zemlje okupljao je na prvim kursevima iz kardiologije, a saradnicima omogućavao usavršavanje u inostranstvu.

Sa Stankovićem je 1928. objavio rad u pariskom medicinskom časopisu. Tri godine kasnije izdao je „Osnove praktične terapije srčanih oboljenja“, prvu domaću publikaciju iz kardiologije. Sa J. Slavkovićem je 1936. opisao prve slučajeve infarkta miokarda prepoznate za života pacijenata. Iste godine osnovao je Sportsku ambulantu, otvarajući prostor za razvoj medicine sporta.

Bio je dekan Medicinskog fakulteta tokom rata i od 1946. do 1948. godine. Sa fakulteta i klinike udaljen je 1949. zbog „društvene nepodobnosti“, ali je istraživački rad nastavio u institutu SANU. Osnivao je kardiološka društva, uređivao stručne publikacije i postao redovni član SANU 1955. godine.

Preminuo je 5. aprila 1989. godine u Beogradu. Njegovo nasleđe živi kroz lekare koje je podučavao i kardiološku školu čije je temelje postavio u Srbiji.

Piše: Stefan Bogdanović