U južnom Banatu, između Dunava i padina Karpata, prostire se Deliblatska peščara – najveća kontinentalna peščara u Evropi, površine oko 35.000 hektara. Nastala tokom ledenog doba pod uticajem košave, vekovima je poznata kao „Evropska Sahara“. Danas Specijalni rezervat prirode prve kategorije čuva ostatke peščarske, stepske, šumske i močvarne vegetacije Panonske nizije.
Pošumljavanje je započeto 1818. godine po nalogu austrijskih vlasti, jer je vetar nosio pesak čak do Beča i Pešte. Inženjer Franc Bahofen izradio je plan stabilizacije peska sadnjom bagrema, crnog i belog bora. Iako je time sprečeno širenje dina, rezervat su tokom istorije pogađali i katastrofalni požari izazvani ljudskim nemarom.
Flora broji blizu hiljadu vrsta, među kojima su banatski i stepski božur, Pančićev pelen, kleka – jedini autohtoni četinar Panonske nizije – i dvadesetak vrsta orhideja. Među životinjama se izdvajaju orao krstaš, banatski soko, tekunica, slepo kuče i stepski skočimiš. Rezervat je od 2002. godine na preliminarnoj listi Uneska, deo Labudovog okna je Ramsarsko područje, a peščara je i međunarodno značajno stanište ptica.
U leto 2026. godine požar je zahvatio više od 12.000 hektara, uništivši trećinu rezervata. JP „Vojvodinašume“ procenilo je da je pošumljavanje potrebno na oko 2.800 hektara borovih sastojina, dok će se stepski pašnjaci obnavljati prirodnim putem. Vlada je usvojila sanacioni plan, ali stručnjaci upozoravaju da oporavak staništa može trajati godinama. Meštani prijavljuju i krivolov preživelih životinja.
Deliblatska peščara ostaje dragoceno prirodno područje čije bogatstvo biljnih i životinjskih vrsta zahteva pažljivu zaštitu i očuvanje.
Zabranjeno je preuzimanje, kopiranje ili prenošenje teksta, dela teksta ili fotografija sa sajta srpskiugao.rs bez izričitog navođenja izvora i aktivnog linka ka originalnom tekstu na našem sajtu.
Svako kršenje ovog pravila biće smatrano povredom autorskih prava i biće prijavljeno u skladu sa zakonom.
