Prisustvo vidre u srpskim rekama ponovo se beleži na više lokacija, što stručnjaci smatraju ohrabrujućim pokazateljem oporavka vodenih ekosistema. Ova zaštićena vrsta, koja je tokom prošlog veka gotovo nestala sa mnogih vodotokova zbog lova, zagađenja i uništavanja staništa, danas se postepeno vraća zahvaljujući boljem kvalitetu vode i merama zaštite prirode.
Vidra (Lutra lutra) čitav život vezuje za reke, jezera i potoke, a hrani se pre svega ribom, ali i rakovima, vodozemcima i drugim manjim životinjama. Zbog velike zavisnosti od čiste vode i bogatog ribljeg fonda smatra se jednim od najvažnijih pokazatelja stanja rečnih ekosistema. Stručnjaci ističu da reka u kojoj može da opstane vidra uglavnom poseduje očuvane obale, dovoljno hrane i prirodna skloništa.
Tokom 20. veka populacija ove vrste naglo je opala. Pored intenzivnog lova zbog cenjenog krzna, dodatni problem predstavljali su pesticidi koji su dospevali u vodotokove, kao i betoniranje obala, isušivanje močvara i regulacija reka. Kombinacija tih faktora dovela je do nestanka vidre sa velikog broja staništa širom Srbije.
Poslednjih godina istraživači i organizacije za zaštitu prirode evidentirali su njeno prisustvo na Drini, Velikoj Moravi, Tisi i pojedinim pritokama. Ipak, oporavak još nije siguran. Među najvećim pretnjama ostaju savremeni zagađivači, mikroplastika, ribarske mreže, stradanje na saobraćajnicama i dalja regulacija obala. Zbog toga zaštita reka, očuvanje priobalja i stalni monitoring ključni su za dugoročni povratak vidre na srpske reke.
Piše: Stefan Bogdanović
Zabranjeno je preuzimanje, kopiranje ili prenošenje teksta, dela teksta ili fotografija sa sajta srpskiugao.rs bez izričitog navođenja izvora i aktivnog linka ka originalnom tekstu na našem sajtu.
Svako kršenje ovog pravila biće smatrano povredom autorskih prava i biće prijavljeno u skladu sa zakonom.
