Arhiv Vojvodine danas obeležava vek postojanja, čime zaokružuje sto godina rada na prikupljanju, zaštiti i očuvanju istorijske građe sa prostora Vojvodine. Ustanova je osnovana 5. avgusta 1926. godine u Novom Sadu, ukazom Ministarstva prosvete Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca, a za prvog arhivara imenovan je dr Dimitrije Kirilović.
Na inicijativu tadašnjeg upravnika Državnog arhiva u Beogradu dr Riste Odavića, nova ustanova dobila je zadatak da prikuplja, sređuje i trajno čuva arhivsku građu Banata, Bačke, Srema i Baranje. Do 1941. godine nosila je naziv Državna arhiva u Novom Sadu.
Kirilović, bibliotekar, arhivar, istoričar i bibliograf, školovao se u Sremskim Karlovcima, Budimpešti, Zagrebu i Pragu, gde je 1924. godine doktorirao. Tokom međuratnog perioda predano je radio na prikupljanju arhivske građe iz Beča, Pešte, Temišvara i drugih nekadašnjih administrativnih centara, dok je njegov saradnik, istoričar Aleksa Ivić, izradio prvi pregled arhivske građe na području Vojvodine.
Fondovi su vremenom obogaćeni dokumentima nekadašnjih županija, Vojne granice, Šajkaške, Kikindskog dištrikta, magistrata Novog Sada i Petrovaradina, matičnim knjigama, starim planovima naselja i brojnim istorijskim zbirkama. Deo građe izgubljen je ili odnet tokom okupacije u Drugom svetskom ratu, ali je nakon rata značajan broj dokumenata vraćen iz Austrije, Čehoslovačke i Mađarske.
Ustanova je tokom decenija menjala naziv i sedište, da bi od 1970. godine zvanično ponela ime Arhiv Vojvodine. Od kraja osamdesetih godina nalazi se u namenski izgrađenoj zgradi u Ulici Žarka Vasiljevića u Novom Sadu, gde, pored čuvanja i zaštite arhivske građe, razvija i bogatu izdavačku delatnost.
Piše: Stefan Bogdanović
Zabranjeno je preuzimanje, kopiranje ili prenošenje teksta, dela teksta ili fotografija sa sajta srpskiugao.rs bez izričitog navođenja izvora i aktivnog linka ka originalnom tekstu na našem sajtu.
Svako kršenje ovog pravila biće smatrano povredom autorskih prava i biće prijavljeno u skladu sa zakonom.
