Utemeljivač moderne srpske etnologije, folkloristike i kulturne istorije, Tihomir Đorđević, rođen je na današnji dan, 19. februara 1868. godine u Knjaževcu. Naučni rad posvetio je temeljnom proučavanju naroda, običaja i tradicije, ostavivši neizbrisiv trag u akademskom svetu kroz stotine objavljenih studija.
Odrastanje u svešteničkoj porodici i bliska povezanost sa seoskim životom oblikovali su njegovo rano interesovanje za svakodnevicu, običaje i duhovno nasleđe naroda. Beogradske studije istorije i filologije nadogradio je obrazovanjem u Beču i Minhenu, gde je 1902. godine stekao titulu doktora nauka. Tokom karijere bio je profesor, predani istraživač i urednik časopisa „Karadžić”, aktivno kreirajući naučnu sliku svog vremena.
Bibliografija Đorđevićevih radova broji oko 700 naslova. Istraživački fokus obuhvatio je srpski narod, ali i specifičnosti života Roma, Vlaha, Cincara, Grka i Čerkeza. Nemerljiv doprinos ogleda se u sistematizaciji narodnih igara, čime su postavljene teorijske i metodološke osnove struke, dok delo „Srpske narodne igre” iz 1907. godine i danas važi za osnovnu literaturu.
Među prvima je prepoznao važnost paleoantropologije, pa su stara groblja i nekropole u njegovom radu postali ključni izvori informacija o narodima iz prošlosti. Naučni ugled potvrdio je izborom za dopisnog člana Srpske kraljevske akademije 1921. godine, dok redovni član postaje 1937. godine. Napustio je životnu i naučnu scenu 28. maja 1944. u Beogradu, ostavivši za sobom čvrst kulturni temelj generacijama koje nastavljaju istraživanje srpskog istorijskog identiteta.
Pogled redakcije portala Srpski Ugao
Nasleđe koje je stvorio ostaje trajna spona između prošlosti i savremenih istraživača, pružajući dubok uvid u korene društva. Njegova posvećenost oblikovala je svest o važnosti čuvanja svakog segmenta baštine od zaborava.
Piše: Stefan Bogdanović
