Sveti Nikolaj Čudotvorac, arhiepiskop mirlikijski, rođen kao jedinac bogatih roditelja Teofana i None u Patari u Likiji, posvetio je život Bogu, razdelio nasleđe siromasima i postao simbol milosrđa, istine i neustrašive odbrane vere. Zamonašen u manastiru Novi Sion, izabran za arhiepiskopa Mira, učestvovao na Prvom vaseljenskom saboru u Nikeji gde je branio pravoslavlje od Arijeve jeresi, pretrpeo tamnicu pod Dioklecijanom, spasavao nevine od smrtne kazne i činio čuda još za života. Upokojio se 6. decembra 343. godine, a njegova svetlost i dalje obasjava svet, posebno pravoslavni narod koji ga slavi kao brzog pomoćnika u nevoljama.
Od detinjstva odgajan u duhu hrišćanske vrline, sveti Nikolaj je sledio reči Gospodnje da desnica čini dobro skriveno od levice. Kada mu je glas odozgo naredio da izađe među narod, postao je pravi pastir, milostiv prema siromašnima, neustrašiv pred carevima, branilac pravde pred sudijama. Dva puta je spasavao po tri nevina čoveka od pogubljenja, a na Saboru u Nikeji iz revnosti za istinu, udario Arija zbog čega ga su ga sam Hristos i Bogorodica vratili u službu.
Još za života smatran svetiteljem javljao se u snu i na javi, spasavajući brodolomce, bolesne i ugnjetene. Njegovo lice sijalo je kao Mojsijevo, donoseći mir i utehu. Danas 19. decembra po novom kalendaru, pravoslavni svet slavi njegov prenos moštiju iz Mira u Bari 1087. godine, ali srpski narod ga posebno slavi kao Nikoljdan, najrasprostranjeniju slavu.
Pogled redakcije portala Srpski Ugao
Srpska pravoslavna crkva i vernici slave danas Svetog Nikolu. U narodu se govori – pola Srbije slavi slavu, a druga polovina ide. O njegovim milosrdnim delima zapisane su mnoge priče. Smatra se zaštitnikom dece, učenih ljudi, trgovaca, mornara i putnika uopšte. Kod Srba, Sveti Nikola je najčešća krsna slava. Pada u vreme božićnog posta, pa je i slavska trpeza obavezno posna, čak i u kućama čiji su preci slavili mrsno.
Piše: Stefan Stojanović
