Srpska pravoslavna crkva 17. jula molitveno obeležava Svete carske mučenike Romanove, poslednjeg ruskog cara Nikolaja Drugog, caricu Aleksandru, carevića Alekseja i veliku kneginju Olgu, Tatjanu, Mariju i Anastasiju. Čitava porodica ubijena je bez suđenja u noći između 16. i 17. jula 1918. godine u Jekaterinburgu.
Nikolaj Drugi stupio je na ruski presto 1894. godine, posle smrti oca Aleksandra Trećeg. Sa suprugom Aleksandrom negovao je duboku privrženost pravoslavnoj veri, redovno učestvovao u bogosluženjima i pomagao podizanje i obnovu hramova. Carska porodica posebno je poštovala Svetog Jovana Kronštatskog i Svetog Serafima Sarovskog, čijem je proslavljenju 1903. godine prisustvovao i sam car.
U srpskom narodu Nikolaj Drugi ostao je upamćen i kao ruski vladar koji je u presudnim danima 1914. godine stao uz Srbiju. Posle austrougarskog ultimatuma Beogradu, Rusija je pružila diplomatsku i vojnu podršku maloj pravoslavnoj kraljevini, iako je takva odluka nosila opasnost od velikog evropskog rata.
Posle Februarske revolucije 1917. godine car je abdicirao, želeći da izbegne dalje podele i krvoproliće. Romanovi su najpre držani u Carskom Selu, zatim u Tobolsku, a na kraju u Ipatijevskom domu u Jekaterinburgu. U zatočeništvu su podnosili poniženja, ali su ostali u molitvi. Sačuvana je i careva poruka da se niko ne sveti u njegovo ime, jer se zlo ne može pobediti zlom, već ljubavlju.
Boljševici su u podrumu Ipatijevskog doma ubili cara, caricu i njihovo petoro dece, zajedno sa lekarom Jevgenijem Botkinom i troje odanih članova posluge. Tela su potom sklonjena i sakrivena, kako bi tragovi zločina bili zatrti. Ubistvo cele porodice postalo je jedan od najmračnijih simbola revolucionarnog terora u Rusiji.
Ruska zagranična crkva kanonizovala je Romanove 1981. godine, dok ih je Ruska pravoslavna crkva 2000. godine pribrojala svetima kao strastoterpce. Crkva je naglasila njihovo smirenje, trpljenje i hrišćansko držanje tokom zatočeništva i pred nasilnom smrću. Njihov spomen danas okuplja veliki broj vernika, a carska porodica ostaje simbol vernosti Hristu u vremenu progona, straha i bezakonja.
Piše: Stefan Stojanović
Zabranjeno je preuzimanje, kopiranje ili prenošenje teksta, dela teksta ili fotografija sa sajta srpskiugao.rs bez izričitog navođenja izvora i aktivnog linka ka originalnom tekstu na našem sajtu.
Svako kršenje ovog pravila biće smatrano povredom autorskih prava i biće prijavljeno u skladu sa zakonom.
