Svega pet kilometara severoistočno od Novog Bečeja, u srcu Banata, prostire se Slano Kopovo, jedan od najspecifičnijih prirodnih fenomena Srbije. Posebni rezervat prirode predstavlja ostatak nekadašnjeg Panonskog mora gde su stari tokovi Tise vekovima formirali slanu močvaru. Vodena površina varira od plitkog jezera do potpunog isušivanja, čineći područje jednim od poslednjih očuvanih slanih staništa u zemlji i ključnim utočištem za ptice selice.
Specifičan pejzaž oblikovan je tokom 17. i 18. veka nakon regulacije toka Tise i isušivanja okolnih močvara. Povlačenjem vode ostale su naslage soli koje dominiraju terenom. Jezero dostiže maksimalnu dubinu od svega dvadeset centimetara, pa letnje žege često pretvaraju dno u belu slanu koru, nalik pustinji usred ravnice.
Prirodno dobro od izuzetnog značaja obuhvata dva basena, veliko Slano Kopovo i manje Poštino Kopovo. Rezervat se nalazi na prestižnoj Ramsarskoj listi, a o prostoru brine Lovačko udruženje „Novi Bečej“. Iako je lov strogo zabranjen, posetiocima su na raspolaganju uređene staze, osmatračnice i informativni centar.
Najveće bogatstvo ovog mesta ipak su ptice. Na prostoru rezervata zabeležene su čak 203 vrste, što čini više od polovine svih vrsta u Vojvodini. Tokom jesenjih migracija ovde se okupljaju ogromna jata ždralova, ponekad i do 20.000 jedinki u jednom danu. Upravo zbog tog prizora svake jeseni organizuje se Festival ždralova, kada Banat postaje pozornica jednog impresivnog prirodnog spektakla u ovom delu Evrope.
Pogled redakcije portala Srpski Ugao
Slano Kopovo je samo delić neverovatnog mozaika lepota Srbije. Ovakva prirodna blaga su naš najveći potencijal koji moramo ponosno promovisati i čuvati. Promovisanjem ovakvih bisera, Srbija se sa pravom pozicionira kao nezaobilazna destinacija za sve ljubitelje netaknute prirode i autentičnih iskustava.
Piše: Stefan Bogdanović
