Na današnji dan, 24. septembra 1228. godine, preminuo je Stefan Prvovenčani, prvi krunisani kralj iz dinastije Nemanjića i vladar za čijeg je vremena Srbija stekla državnu i crkvenu samostalnost. Njegova vladavina označila je jedan od najvažnijih preokreta u srpskoj srednjovekovnoj istoriji.
Stefan je bio drugi sin velikog župana Stefana Nemanje, osnivača dinastije koja će Srbijom upravljati duže od dva veka. Nemanja mu je 1196. godine poverio presto, dok je stariji sin Vukan upravljao Zetom. Odluka je izazvala sukob među braćom, ali je mir obnovljen posredovanjem najmlađeg Nemanjinog sina Rastka, monaha Save.
Kraljevsku titulu Stefan je poneo 1217. godine, čime je dotadašnja velika županija uzdignuta na rang kraljevine. Dve godine kasnije Sveti Sava postao je prvi arhiepiskop samostalne Srpske crkve. Tako su u kratkom razdoblju učvršćena dva ključna oslonca srednjovekovne države — kraljevska vlast i nezavisna crkvena organizacija.
Podsećamo Stefan Prvovenčani nije bio samo državnik već i jedan od najranijih srpskih pisaca. Pred kraj života sastavio je „Žitije Svetog Simeona”, posvećeno svom ocu Stefanu Nemanji, koje zauzima značajno mesto u staroj srpskoj književnosti.
Vladavina Stefana Prvovenčanog ostavila je državu sa međunarodno priznatom kraljevskom titulom, uređenijom upravom i snažnim duhovnim središtem. Njegovo nasleđe nastavili su potomci iz loze Nemanjića, dok uspomena na njega traje kroz zadužbine, srednjovekovne spise i freske sačuvane u srpskim manastirima.
Zabranjeno je preuzimanje, kopiranje ili prenošenje teksta, dela teksta ili fotografija sa sajta srpskiugao.rs bez izričitog navođenja izvora i aktivnog linka ka originalnom tekstu na našem sajtu.
Svako kršenje ovog pravila biće smatrano povredom autorskih prava i biće prijavljeno u skladu sa zakonom.
