Sveti Joanikije II rođen je 16. septembra 1294. godine u okolini Prizrena. Pre nego što je postao arhiepiskop, Joanikije je bio sekretar (logofet) na dvoru kralja Dušana.
Kada je 3. januara 1338. godine preminuo arhiepiskop Danilo II, Joanikije je postao arhiepiskop srpski. Njegovo imenovanje nije bilo slučajno; bio je obrazovan, sposoban i blizak kralju Dušanu. Sposobnost prilagođavanja i mudrost kroz izazovne društveno-istorijske okolnosti učinile su ga nezamenjivim vođom crkve i naroda.
Na Saboru u Skoplju 1346. godine, Joanikije je uzdignut u čin prvog patrijarha Srpske crkve. Time je crkva dobila autokefalnost, a Joanikije je krunisao kralja Dušana u cara Dušana Silnog.
Zajedno sa carem Stefanom Dušanom, potpisao srpski Zakonik, koji je predstavljao pravni okvir srpskog carstva i regulisao pravdu i moral u njemu. Skopska mitropolija postala je prvoprestolna u Srpskoj crkvi, dok su Ohridska,
Zletovska i druge episkopije uspostavljene kako bi podržale organizaciju crkvenog života.
Pod njegovim vođstvom, crkva je postala stub državnosti, a veza duhovne i svetovne vlasti učvršćena. Njegovo nasleđe ostalo je večito u Pećkoj patrijaršiji, gde počivaju njegove mošti i gde danas vernici dolaze da se poklone i prisete prvog patrijarha.
Pogled redakcije portala Srpski ugao
Danas se sećamo Svetog Joanikija II, prvog patrijarha Srpske crkve, čija mudrost i odlučnost oblikuju veru i državu i danas. Njegov rad postavio je temelje samostalnosti Srpske crkve, učvrstio crkvenu i narodnu zajednicu i omogućio da crkva postane stub državnosti. Sveti Joanikije II pokazuje da posvećenost, obrazovanje i hrabrost utemeljuju trajne vrednosti, a njegovo nasleđe i danas inspiriše sve generacije Srba da čuvaju veru i jedinstvo.
Piše: Ivana Jokić
