Istorija srpske kulture pamti datume koji su ostavili snažan trag. Među njima je i 26. maj 1905. godine, kada je osnovano Srpsko književničko društvo, koje je kasnije preraslo u renomirano Udruženje književnika Srbije.
U prostorijama Srpske književne zadruge, u prisustvu 24 pisca i pod predsedništvom istaknutog književnika i istoričara Milana Milićevića, doneta je odluka o osnivanju Društva. Cilj je bio okupljanje srpskih književnika, unapređenje književnog stvaralaštva, zaštita autorskih prava i jačanje kulturnog uticaja srpske književnosti.
Prvu upravu Srpskog književničkog društva činili su: Simo Matavulj, prvi predsednik nakon osnivanja, Jovan Skerlić, Dobrosav Ružić, Živojin Dačić i Rista Odavić. Među osnivačima i prvim članovima našli su se neki od najznačajnijih srpskih intelektualaca i pisaca tog vremena: Aleksandar Belić, Milovan Glišić, Radoje Domanović, Pavle Popović, Nikola Vulić, Stanoje Stanojević, Lujo Vojnović, Dragutin Ilić, Borivoje Popović i drugi.
Nakon Prvog svetskog rata i stvaranja Kraljevine SHS, Društvo je u decembru 1920. godine preimenovano u Udruženje srpskih književnika. Tokom svog postojanja udruženje je igralo važnu ulogu u očuvanju srpskog jezika i književnosti, organizovalo brojne manifestacije, pomagalo piscima i borilo se za njihova prava u različitim istorijskim okolnostima — od Kraljevine Jugoslavije, preko socijalističkog perioda, do današnjih dana.
Danas Udruženje književnika Srbije nastavlja tradiciju dugu više od veka, broji stotine članova i ostaje važan stub srpske kulturne scene.
Piše: Stefan Bogdanović
Zabranjeno je preuzimanje, kopiranje ili prenošenje teksta, dela teksta ili fotografija sa sajta srpskiugao.rs bez izričitog navođenja izvora i aktivnog linka ka originalnom tekstu na našem sajtu.
Svako kršenje ovog pravila biće smatrano povredom autorskih prava i biće prijavljeno u skladu sa zakonom.
