Na današnji dan, 17. septembra 1918. godine, posle trodnevnih borbi, završen je veliki proboj Solunskog fronta na pravcu Dobro Polje–Veternik–Kozjak. Glavni udar izvele su Prva i Druga srpska armija, ojačane sa dve francuske pešadijske divizije, čime je otvoren put za nezadrživo napredovanje prema okupiranoj Srbiji.
Napad je počeo 15. septembra, nakon snažne artiljerijske pripreme. Prvom srpskom armijom komandovao je general Petar Bojović, Drugom vojvoda Stepa Stepanović, dok je načelnik Štaba Vrhovne komande bio vojvoda Živojin Mišić. Srpske snage probile su snažno utvrđene bugarske položaje, a do 17. septembra proboj je bio ostvaren.
Uspeh je imao dalekosežne posledice. Druga armija nastavila je prema Vardaru, dok je Prva krenula prema Prilepu. Bugarska se našla pred vojnim slomom i već krajem septembra zatražila je primirje, čime je počelo ubrzano urušavanje položaja Centralnih sila na Balkanu.
Za srpske vojnike, koji su iza sebe imali povlačenje preko Albanije, Krf i godine provedene na Solunskom frontu, proboj je značio ono što su dugo čekali – povratak u otadžbinu. Napredovanje je bilo izuzetno brzo: srpska vojska je za svega 45 dana prešla gotovo 600 kilometara.
Niš je oslobođen 12. oktobra, a 1. novembra 1918. srpska vojska pobedonosno je ušla u Beograd, posle tri godine okupacije. Proboj Solunskog fronta tako je postao jedna od najznačajnijih pobeda srpske vojske u Prvom svetskom ratu i važan činilac ubrzanog završetka Velikog rata.
Piše: Stefan Stojanović
Zabranjeno je preuzimanje, kopiranje ili prenošenje teksta, dela teksta ili fotografija sa sajta srpskiugao.rs bez izričitog navođenja izvora i aktivnog linka ka originalnom tekstu na našem sajtu.
Svako kršenje ovog pravila biće smatrano povredom autorskih prava i biće prijavljeno u skladu sa zakonom.
