Na današnji dan 10. maja 1931. godine u Pančevu, u ruskoj bolnici, rođena je Olga – Olja Ivanjicki. Ćerka ruskih emigranata, majora Vasilija Vasiljenka Ivanjickog i Veronike Mihajlovne Pjotrovske, koji su u Srbiju stigli kao prognanici posle Oktobarske revolucije. Detinjstvo je provela u Kragujevcu, gde je već sa pet godina čitala Bibliju, a do desete naučila ruski, francuski i nemački jezik. Upravo je znanje nemačkog spaslo život njenom ocu tokom oktobarskog streljanja 1941. kada je hrabro stala pred nemačke vojnike i molila za njega.
U Beogradu je studirala vajarstvo na Akademiji likovnih umetnosti, u klasi profesora Sretena Stojanovića. Diplomirala je 1957. godine, ali se od samog početka najviše posvetila slikarstvu. Iste godine postala je jedina žena među osnivačima legendarne grupe Mediala, zajedno sa Leonidom Šejkom, Milićem od Mačve, Ljubom Popovićem, Vladimirom Veličkovićem i drugima. Mediala je bila buntovnički odgovor na tadašnju umetnost – branila je vanvremenske vrednosti, mit, san i duhovnost.
Olja nije bila samo slikarka, bila je vajarka, pesnikinja, kostimografkinja, umetnica i prava vizionarka. Godine 1962. dobila je prestižnu stipendiju Fordove fondacije i otišla u Ameriku, gde se upoznala sa pop-artom i donela ga u našu sredinu na svoj, jedinstven način. Njena dela spajaju simbolizam, nadrealizam i fantastiku. Slike su pune simbola, boja i mitova čoveka kao dela prirode.
Izlagala je na preko 90 samostalnih izložbi širom sveta – od Beograda do Njujorka. Dobitnica je brojnih priznanja: Sedmojulske nagrade, Vukove nagrade za životno delo, Zlatnog beočuga, Karićeve nagrade i mnogih drugih. Međunarodni biografski centar iz Kembridža uvrstio ju je među 500 najuticajnijih ljudi sveta, a izabrana je i za „Međunarodnu ženu 1995. godine“.
Olja je živela kao čarobnica – elegantna, hrabra i misteriozna, ostavljajući za sobom hiljade dela, performanse, poeziju i neizbrisiv trag u srpskoj i svetskoj kulturi. Preminula je 24. juna 2009. u Beogradu, posle operacije srca, i sahranjena u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju. Njena umetnost i danas inspiriše – podseća nas na lepotu mita, snagu duha i beskrajne mogućnosti mašte.
Piše: Stefan Bogdanović
Zabranjeno je preuzimanje, kopiranje ili prenošenje teksta, dela teksta ili fotografija sa sajta srpskiugao.rs bez izričitog navođenja izvora i aktivnog linka ka originalnom tekstu na našem sajtu.
Svako kršenje ovog pravila biće smatrano povredom autorskih prava i biće prijavljeno u skladu sa zakonom.
