Seizmometri širom sveta već više od šest decenija beleže neobičan signal koji se ponavlja na svakih 26 sekundi. Reč je o veoma slabom podrhtavanju tla koje ljudi ne mogu da osete, ali ga instrumenti jasno registruju. Iako je fenomen poznat još od početka šezdesetih godina, naučnici i dalje nemaju konačan odgovor šta ga izaziva.
Ovaj takozvani mikroseizam prvi je početkom 1960-ih zabeležio istraživač Džek Oliver iz Geološke opservatorije Lamont-Doherti. Ustanovio je da signal potiče iz južnog, odnosno ekvatorijalnog dela Atlantskog okeana i da je izraženiji tokom leta na severnoj hemisferi, odnosno zime na južnoj. Kasnije je geolog Geri Holkomb primetio da je puls najsnažniji za vreme oluja, ali su njihova istraživanja dugo ostala u senci. Tek 2005. godine tim seizmologa sa Univerziteta u Koloradu, predvođen Majkom Ricvolerom, ponovo je naišao na isti signal. Nakon brojnih provera utvrdili su da nije reč o grešci instrumenata, već o stvarnoj seizmičkoj aktivnosti, a izvor su locirali u Gvinejskom zalivu kod zapadne obale Afrike. Svoja otkrića objavili su 2006. godine u časopisu Geophysical Research Letters.
I pored toga, uzrok ove pojave nije potvrđen. Jedan deo naučnika smatra da impuls nastaje kada okeanski talasi udaraju u plitki obalni pojas i prenose energiju na morsko dno, stvarajući seizmičke talase. To objašnjenje dodatno je razradio Geret Ojler sa Univerziteta Vašington u Sent Luisu, koji je preciznije odredio da signal potiče iz Boni zaliva, a rezultate je predstavio 2013. godine na konferenciji Seizmološkog društva Amerike. Iste godine, međutim, kineski istraživač Đingđi Ksia izneo je drugačiju teoriju, prema kojoj signal potiče od vulkanske aktivnosti u blizini ostrva Sao Tome. Sličan mikroseizam izazvan vulkanom već je zabeležen kod vulkana Aso u Japanu.
Ricvoler objašnjava da je pozadinska seizmička buka prirodna pojava, jer Sunce zagreva Zemlju neravnomerno, što stvara vetrove, oluje, okeanske struje i talase koji prenose vibracije na kopno. Naučnici upravo zahvaljujući toj buci proučavaju unutrašnjost planete, ali ih je pravilan puls od 26 sekundi iznenadio.
Ni skoro 60 godina nakon prvog zapažanja nije razjašnjeno zašto se ovaj fenomen javlja baš u Gvinejskom zalivu, niti da li ga izazivaju talasi ili vulkani. Kako ističe Ricvoler, misterija još čeka konačno objašnjenje i moguće je da će upravo buduće generacije istraživača uspeti da reše ovu dugogodišnju zagonetku.
Piše: Marko Spasojević
Zabranjeno je preuzimanje, kopiranje ili prenošenje teksta, dela teksta ili fotografija sa sajta srpskiugao.rs bez izričitog navođenja izvora i aktivnog linka ka originalnom tekstu na našem sajtu.
Svako kršenje ovog pravila biće smatrano povredom autorskih prava i biće prijavljeno u skladu sa zakonom.
