U januaru 1942. godine, ustaše NDH su u samo nekoliko dana izvršile niz masovnih pokolja nad srpskim civilima u Slavoniji i na Kozari, poznatih kao „Krvavi januar“. U selima Kometnik, Dobrić, Sekulinci i okolnim zaseocima kod Voćina ubijeno je preko 200 Srba, uglavnom žena, dece i staraca, kao osveta za sukob sa partizanima. Istog dana 14. januara (Mali Božić), u selu Draksenić na Kozari ustaše i domobrani masakrirali su 207 stanovnika, većinom u crkvi Svetog apostola Marka, gde su ljude klali noževima, maljevima i hladnim oružjem. Ovi zločini predstavljaju jedan od najstrašnijih primera sistematskog genocida nad Srbima u prvim mesecima rata.
U Slavoniji su ustaše iz Podravske Slatine i Virovitice opkolile sela pred zoru 14. januara. U Kometniku su na licu mesta ubili 28 ljudi, a ostatak odveli u improvizovani zatvor u Voćinu. U podrumu je ugušeno oko 25 zatočenika, dok su ostali pobijeni puškama. Ukupno je stradalo najmanje 175 ljudi iz Kometnika i 32 iz Dobrića. Žene i deca odvedeni su u logor u Zdencima, a imovina spaljena i opljačkana. Crkva u Voćinu iz 1790. godine potpuno je uništena.
Na Kozari u Drakseniću, oko 1.200 ustaša i domobrana napalo je selo na Mali Božić. Na prevaru su sakupili ljude u crkvu, zatim ih masakrirali. Preživele su samo dve žene, teško ranjene. Ukupno u Drakseniću tokom rata stradalo je 896 Srba. Ovi zločini deo su šire ustaške politike: „Jednu trećinu pobiti, jednu pokrstiti, treću proterati“.
Pogled redakcije portala Srpski Ugao
Krvavi januar 1942. godine nije samo istorijski podatak, to je dokaz da se genocid nad Srbima nije desio slučajno, već po planu. Dok se danas u Evropi prećutkuju ovi zločini, a žrtve zaboravljaju, srpski narod pamti. Pamti da je istina jedino oružje protiv ponavljanja istorije.
Piše: Stefan Stojanović
