Bili su to zlatni momenti srpskog fudbala. Nakon što su Osimovi momci umalo iznenadili Argentinu sa velikim Maradonom, a Ljupkova Zvezda se popela na krov Evrope, očekivalo se euforično i puno od predstojećeg kontinentalnog takmičenja u ovom sportu.
Popularni „plavi“ su se lagano prošetali kroz kvalifikacije i krenuli sa velikim apetitom na najveću evropsku smotru fudbala, ali nisu računali na nepredviđene društveno političke okolnosti.
Tamo, međutim, nisu mogli da pokažu šta znaju, jer su se sankcije prema tadašnjoj Saveznoj Republici Jugoslaviji isprečile – od umeća na fudbalskom terenu, bitnije je bilo ono što su glavešine odlučili za političkim stolom, ostavljajući naše asove potpuno nepravedno bez šanse da pokažu koliko vrede.
Naša delegacija se jedva vratila u Beograd usred diplomatskih peripetija i političkog „silovanja“ i to samo zahvaljujući hrabrosti legendarnog pilota Steve Popova, koji je uzleteo avionom uprkos pretnjama obaranjem.
Tu, međutim, ironiji nije kraj. Iako smo trku u kvalifikacijama završili ispred Danaca, upravo su oni, kao učesnici Evropskog prvenstva umesto nas, osvojili to takmičenje.
Pogled redakcije portala Srpski Ugao
Godinama kasnije, glavna vedeta te generacije Danske, Mihael Laudrup, izjavio je: „Nije ovo samo naša titula, to je i srpska“. Velike reči, ali mala uteha za najveću nepravdu u istoriji sporta.
Piše: Tomislav Lovreković
