Na oko deset kilometara severozapadno od manastira Studenice, na putu koji vodi ka Gornjoj isposnici Svetog Save, nalazi se Donja isposnica Svetog Save, odnosno Crkva Pokrova Presvete Bogorodice. Skrivena među šumovitim padinama, ova mala svetinja vekovima predstavlja mesto molitve, tišine i monaškog podviga.
Jedna od posebnosti Donje isposnice jeste njena spratna konstrukcija. U podrumskom delu nalazila se kosturnica, što predstavlja karakteristiku koja se sreće i u Savinoj isposnici u Kareji na Svetoj Gori. Ovakvo rešenje svedoči o razvijenoj monaškoj tradiciji i načinu života srednjovekovnih srpskih monaha.
Prvu veliku obnovu doživela je u 17. veku, kada ju je živopisao čuveni Georgije Mitrofanović, jedan od najvećih srpskih ikonopisaca i freskopisaca svog vremena. Njegov rad predstavlja vrhunac srpskog postvizantijskog slikarstva i ostavio je neizbrisiv trag u brojnim manastirima Srpske pravoslavne crkve.
Početkom 19. veka svetinja je ponovo uređena. 1815. godine uz severni zid podignut je konak za monahe, dok je 1819. godine poznati zograf Aleksije Lazović obnovio živopis, izradio novi ikonostas i naslikao ikone koje se i danas čuvaju u crkvi. Njegova dela predstavljaju dragoceno svedočanstvo srpske crkvene umetnosti toga vremena.
Danas Donja isposnica Svetog Save predstavlja jedno od najlepših i najmirnijih mesta u okolini Studenice. Iako daleko manje poznata od velikih srpskih manastira, ona vekovima čuva uspomenu na podvižnički život, bogatu duhovnu tradiciju i neprekidnu brigu o očuvanju srpskog kulturnog i verskog nasleđa.
Piše: Stefan Stojanović
Zabranjeno je preuzimanje, kopiranje ili prenošenje teksta, dela teksta ili fotografija sa sajta srpskiugao.rs bez izričitog navođenja izvora i aktivnog linka ka originalnom tekstu na našem sajtu.
Svako kršenje ovog pravila biće smatrano povredom autorskih prava i biće prijavljeno u skladu sa zakonom.
