Kamenovo kod Petrovca na Mlavi poznato je po tome što gotovo svako domaćinstvo ima pčelinjak, a pčelarstvo je ovde tradicija, porodični posao i simbol zajednice
U Srbiji postoji malo selo u kojem pčelarstvo nije samo zanimanje, već način života. Reč je o Kamenovu, koje meštani često nazivaju „selo pčelara“. Prema dostupnim podacima, gotovo svako domaćinstvo u selu bavi se pčelarstvom, što ga čini jednim od mesta u Srbiji sa najviše pčelara u odnosu na broj stanovnika. Mnogi pčelari u ovom selu poseduju i više od 500 košnica, a godišnja proizvodnja meda u Kamenovu prelazi 50 tona.
Jedan od najlepših primera porodične tradicije dolazi iz porodice Đorđević, čija priča počinje još 1928. godine kada je u domaćinstvo stigla prva moderna košnica sa pokretnim saćem. Od tada do danas, pčelarstvo se neprekidno prenosi s generacije na generaciju, a pčele su postale deo porodice. Svaka naredna generacija uvećavala je pčelinjak i uvodila novine u proizvodnju, tako da danas peta generacija vodi oko 600 pčelinjih društava.
Kako bi dobili raznovrstan med, košnice se tokom godine sele na različite lokacije, prateći pašu bagrema, livade, lipe i šume. Porodica Đorđević proizvodi i medne mešavine sa lekovitim biljem – pergu, propolis, vosak i matični mleč, a svaki segment proizvodnje obavljaju isključivo sami, što im omogućava da garantuju kvalitet svojih proizvoda. Njihovi proizvodi mogu se pronaći cele godine na pijacama u Beogradu – „Zeleni venac“, „Blok 44“ i pijaca u Zemunu – i tako već više od sedam decenija.
Pčelarstvo u Kamenovu nije samo ekonomski posao već i simbol identiteta sela. U centru Kamenova stoji spomenik posvećen pčeli, podignut u znak zahvalnosti ovim vrednim insektima i dugoj tradiciji pčelarstva. Spomenik je jedinstven u Evropi, a sličan postoji samo u Japanu. Autor spomenika je arhitekta Janko Lalić. Danas on predstavlja simbol posvećenosti i ljubavi prema pčelarstvu, kao i turističku atrakciju koja privlači posetioce iz cele zemlje.
Pogled redakcije portala Srpski ugao
Kamenovo ili „selo pčelara“, dokaz je da tradicija, porodični posao i posvećenost prirodi mogu opstati kroz generacije.
Piše: Ivana Jokić
