Povodom obeležavanja 127 godina rada Državnog arhiva Srbije, u Beogradu su juče 16. decembra, otvorene dve izložbe koje snažno osvetljavaju ulogu arhivske građe u razumevanju kulture i istorije. Svečanost je bila prilika da se javnosti predstavi način na koji se nacionalno pamćenje čuva, tumači i prenosi kroz autentična dokumenta, svedočanstva i trajnu vrednost pisane reči.
Kroz izložbu posvećenu Ivi Andriću osvetljen je deo njegove stvaralačke i kulturne veze sa Italijom, sa naglaskom na dokumenta, prepisku i odjek njegovog dela u toj sredini. Postavka je priređena u godini obeležavanja pedesetogodišnjice od smrti nobelovca i donosi slojeviti uvid u način na koji je Andrićeva misao prelazila jezičke i kulturne granice. Saradnja više institucija obezbedila je izložbi međunarodni okvir i dodatnu interpretativnu dubinu.
Osim književnog segmenta, značajno mesto zauzima i izložba posvećena samoj arhivskoj delatnosti. Pred publikom su predstavljeni dragoceni istorijski dokumenti, kao i vizuelna rešenja i predmeti koji svedoče o razvoju arhivske struke. Pažnja je usmerena na odgovornost čuvanja građe, ali i na dugotrajan proces njenog sistematskog prikupljanja, obrade i zaštite.
Svečanom otvaranju prisustvovali su predstavnici kulturnog i političkog života, kao i diplomatskog kora. Istaknuto je da arhiv ne predstavlja puko skladište dokumenata, već prostor u kojem se čuva kontinuitet države, identitet kulture i sećanje na odluke i događaje koji su oblikovali društvo. Izložbe će biti otvorene za posetioce do 31. januara.
Pogled redakcije portala Srpski Ugao
Država bez arhiva koji čuva prošlost ostaje bez temelja na kojima se gradi kontinuitet. Bez pouzdane dokumentacije nema jasnog uvida u odluke, procese i događaje koji su oblikovali društvo. Arhiv zato ne predstavlja dodatak sistemu, već njegovu nužnu osnovu i tačku odgovornosti prema budućim generacijama.
Piše: Stefan Bogdanović
