Pre tačno 93 godine, 8. februara 1933. u Kovačici rođen je Branislav Crnčević, jedan od najznačajnijih srpskih književnika, aforističara i novinara. Školovanje u zemlji i studije na Filozofskom fakultetu u Beogradu oblikovali su njegov prepoznatljiv stil, kojim je decenijama dominirao kulturnom i javnom scenom Srbije.
Rana biografija oblikovana je pod teretom teških životnih okolnosti i ratnih stradanja. Nakon smrti oca Đure 1937. godine, usledilo je izbeglištvo iz NDH, što je majku i sina primoralo na neprestane selidbe. Boravci u sirotištima i hraniteljskim porodicama u Rumi, Pančevu i Beogradu ostavili su dubok lični pečat na njegovo odrastanje. Uprkos detinjstvu, obrazovanje je uspešno priveo kraju, čime je otvoren prostor za njegov ulazak u svet umetnosti.
Radni vek započet je neobičnim angažmanom u predstavništvu zrenjaninske pivare u Novom Sadu, ali je novinarstvo ubrzo postalo primarna profesija. Urednički rad u listovima „Jež“, „Duga“ i „Mali jež“, često pod pseudonimima Vinon Rumski i Branislav BIP, doneo mu je veliki ugled.
Prekretnica u karijeri bila je zbirka aforizama „Piši kao što ćutiš“ iz 1965. godine, koja je redefinisala savremenu srpsku književnost. Paralelno sa tim, ostavio je neizbrisiv trag u literaturi za decu delima „Mrav dobra srca“, „Bosonogi i nebo“ i „Ljutito meče“, dok se u filmskoj industriji istakao scenariom za „Slučaj Harms“.
Politička oštrina i satira usmerena ka tadašnjem komunustičkom režimu obeležile su njegove javne nastupe. Zbog izraza pojedina dela bila su osporavana, a autor je povremeno sklanjan sa javne scene. Kasniji društveni angažman obuhvatio je predsedavanje Maticom iseljenika Srbije od 1990. godine, kao i aktivnu ulogu u osnivanju Srpske napredne stranke i radu njenog predsedništva.
Pogled redakcije portala Srpski Ugao
Svoj bogat stvaralački i politički put Crnčević je okončao u Beogradu, gde je preminuo 14. aprila 2011. godine. Iza njega su ostale oštra satira i dela koja čine trajan temelj današnje srpske kulture.
Piše: Stefan Bogdanović
