Boks se među Srbima pojavio poslednjih decenija 19. veka, najpre u Subotici, tada u sastavu Austrougarske. Borbe su organizovane u okviru Palićkih olimpijada, po uzoru na sportska nadmetanja u zapadnoj Evropi. Lajoš Vermeš je u julu 1881. godine sa grupom mladih entuzijasta priredio prva takmičenja. Borci su nastupali golim pesnicama, pa je novi sport nazivan pesničenje, šakanje ili šakački sport.
Posle Subotice, boks je 1896. prihvaćen u Somboru, gde je Šamu Šajtoš osnovao prvu šakačku sekciju. U Beogradu ga je od 1903. do 1905. godine propagirao pukovnik Dragomir Nikolajević, profesor mačevanja, rvanja i boksa u Oficirskoj školi. Kapetan, kasnije general Mileta Nedić, školovan u Švajcarskoj, doneo je 1908. godine u Srbiju prve bokserske rukavice.
Prva javna bokserska priredba u Beogradu održana je 1912. godine kod Kolarca. Mileta Nedić i mađarski bokser Erb predstavili su publici boksersku veštinu, a potom su održana još tri meča. Srpski olimpijski klub, osnovan 1910. godine, još pre osnivanja prvog domaćeg bokserskog kluba uvrstio je boks među sportove čijem je razvoju pružao podršku.
Posle Prvog svetskog rata boks je u Srbiji doživeo nagli uspon. Demobilisani dobrovoljci i mladi Srbi koji su boravili u Francuskoj, Švajcarskoj, Engleskoj i Sjedinjenim Američkim Državama doneli su nova znanja i iskustva. Najveći doprinos širenju ove borilačke veštine dali su Milorad Gaković Siki, Toma Stanisavljević, Aleksandar Živanović i Đorđe Brkić, koji su se u inostranstvu osposobili za bokserske trenere.
Prvi bokserski klub u Beogradu, Radnički, osnovan je 1920. godine. Kasnije se istakao i klub beogradske Jugoslavije, dok su snažni klubovi postojali u Novom Sadu, Subotici i drugim gradovima. U međuratnom periodu boks je, odmah iza fudbala, postao jedan od najpopularnijih sportova u Srbiji.
Među najboljim domaćim bokserima tog vremena bili su Stevan Jakšić, Luka Popović, Dušan Dimić, Tikan Pavlović, Ivan Razval, Vlada Čobanović i Sava Tarana. Najuspešniji u međunarodnoj konkurenciji bio je Tikan Pavlović, ali ga je prerana i tragična smrt sprečila da dostigne sam vrh evropskog boksa.
Kako navodi Srpska enciklopedija, put od borbi golim pesnicama na Paliću do organizovanih klubova i velikih priredbi trajao je svega nekoliko decenija. Pioniri iz Subotice, Sombora i Beograda postavili su temelje tradicije iz koje će kasnije izrasti srpski evropski, svetski i olimpijski šampioni.
Piše: Stefan Stojanović
Zabranjeno je preuzimanje, kopiranje ili prenošenje teksta, dela teksta ili fotografija sa sajta srpskiugao.rs bez izričitog navođenja izvora i aktivnog linka ka originalnom tekstu na našem sajtu.
Svako kršenje ovog pravila biće smatrano povredom autorskih prava i biće prijavljeno u skladu sa zakonom.
