U srpskoj istoriji, narodnoj tradiciji i epskoj poeziji konji zauzimaju posebno mesto. Smatralo se da bez dobrog konja nema ni velikog junaka, pa su verni četvoronožni saputnici često bili podjednako zaslužni za podvige svojih gospodara. Mnogi od njih postali su legende i ostali upamćeni vekovima nakon što su njihovi vlasnici nestali sa istorijske pozornice.
Najpoznatiji među njima svakako je Šarac, verni konj Marka Kraljevića. Narodna predanja opisuju ga kao životinju natprirodnih moći, sposobnu da razume svog gospodara, predviđa događaje i učestvuje u bojevima gotovo kao čovek. Legenda kaže da je Marko kupio neugledno i bolesno ždrebe, koje je kasnije izraslo u snažnog i neustrašivog konja. Šarac je postao simbol vernosti i junaštva, a njih dvojica predstavljaju jedan od najpoznatijih parova srpske epske tradicije.
Ništa manje slavan nije ni Ždralin, konj Miloša Obilića. U narodnim pesmama opisan je kao snažan ratni konj, toliko visok i moćan da je među drugim konjima izgledao kao div. Veruje se da je zajedno sa svojim gospodarom jurišao kroz neprijateljske redove na Kosovu polju. Nakon Miloševe pogibije, prema legendi, Ždralin je dugo lutao planinama tugujući za svojim gospodarem.
Posebno mesto zauzima i Zelenko, čuveni konj Damjana Jugovića. Narod ga pamti kao izuzetno inteligentnog i odanog konja koji je razumeo ljudski govor i instinktivno reagovao u borbi. Predanja govore da je nakon Kosovske bitke predvodio konje braće Jugovića nazad ka Srbiji i da je godinama žalio za svojim gospodarom.
Među najneobičnijim konjima srpske tradicije nalazi se Jabučilo, legendarni krilati konj vojvode Momčila. U narodnim pesmama opisan je kao „srpski Pegaz“, konj koji je mogao da leti zahvaljujući svojim krilima. Njegova sudbina neraskidivo je povezana sa tragičnom pogibijom vojvode Momčila, nakon čega i sam nestaje iz predanja, ostavljajući za sobom brojne legende.
Srpska istorija pamti i Kušulju, vernog konja hajduk Veljka Petrovića, zatim Đogina, konja Banović Strahinje, kao i Strinu, jedinu kobilu među slavnim konjima srpskih junaka, sa kojom je vojvoda Jovan Kursula odlazio u bojeve.
Ovi konji nisu bili samo životinje za jahanje ili ratovanje. U narodnoj svesti oni su predstavljali simbol odanosti, hrabrosti i neraskidive veze između čoveka i njegovog saputnika. Zato su zajedno sa svojim gospodarima ušli u legendu i postali deo kolektivnog pamćenja srpskog naroda.
Piše: Stefan Stojanović
Zabranjeno je preuzimanje, kopiranje ili prenošenje teksta, dela teksta ili fotografija sa sajta srpskiugao.rs bez izričitog navođenja izvora i aktivnog linka ka originalnom tekstu na našem sajtu.
Svako kršenje ovog pravila biće smatrano povredom autorskih prava i biće prijavljeno u skladu sa zakonom.
