U proleće 1322. godine, na Dmitrovačkom polju ispod tvrđave Zvečan, odigrala se krvava bratska bitka koja je trajno obeležila srpsku srednjovekovnu istoriju. Mlađi sin kralja Milutina, Konstantin Nemanjić, zakoniti naslednik prestola, poginuo je u sukobu sa starijim bratom Stefanom Urošem III, kasnije poznatim kao ,,Stefan Dečanski“. Tako je Konstantin ostao upamćen kao jedini vladar iz loze Nemanjića koji je stradao na bojnom polju, a njegova smrt otvorila je novo poglavlje unutrašnjih borbi u srpskoj državi.
Posle smrti kralja Milutina 1321. godine, Konstantin se, oslanjajući se na očevu volju i pravo nasleđa, proglasio kraljem i krunisao u Zeti. Milutin ga je ranije favorizovao i postavio za namesnika i „mladog kralja“. Međutim, Stefan Uroš III, koji se vratio iz vizantijskog izgnanstva, uspeo je da pridobije podršku Srpske crkve i većeg dela vlastele. Arhiepiskop Nikodim ga je 6. januara 1322. godine krunisao u Peći, čime je Stefan dobio snažan politički i crkveni legitimitet. Ponuda da braća vladaju zajedno bila je odbijena – presudila je sila oružja.
Bitka kod Zvečana bila je kratka i odlučujuća. Prema savremenim izvorima, deo Konstantinove vojske prešao je na stranu Stefana Dečanskog. Konstantin je doživeo težak poraz i poginuo u borbi. O njegovoj smrti nastale su i legende koje govore o surovoj kazni i stradanju, dok je njegovo telo sahranjeno u crkvi Svetog Nikole u Zvečanu.
Pobeda Stefana Dečanskog učvrstila je njegovu vlast. Devet godina kasnije započeo je gradnju manastira Visoki Dečani (1327–1335), jednog od najznačajnijih spomenika srpske srednjovekovne arhitekture i slikarstva, danas pod zaštitom Uneska. Zadužbina je podignuta kao znak zahvalnosti za pobedu i čudesno ozdravljenje vida, ali i kao trajni simbol srpske duhovnosti na Kosovu i Metohiji.
Sudbina ove braće pokazuje koliko su unutrašnje podele bile pogubne za državu Nemanjića. Sukob je odneo život jednog naslednika, ali je ujedno otvorio put razdoblju snažne države pod Stefanom Dečanskim i kasnije carem Dušanom. Ironija istorije, ostaje surova taj isti Zvečan će nekoliko godina kasnije postati mesto gde će i sam Stefan Dečanski skončati u tamnici po naredbi sopstvenog sina.
Pogled redakcije portala Srpski Ugao
Srpska istorija često nosi takve paradokse, pobeda donosi zadužbinu, poraz ostavlja večnu opomenu. Priča o Konstantinu Nemanjiću danas ostaje i podsetnik koliko su razdori unutar naroda uvek bili najveća slabost države.
Piše: Stefan Stojanocić
Zabranjeno je preuzimanje, kopiranje ili prenošenje teksta, dela teksta ili fotografija sa sajta srpskiugao.rs bez izričitog navođenja izvora i aktivnog linka ka originalnom tekstu na našem sajtu.
Svako kršenje ovog pravila biće smatrano povredom autorskih prava i biće prijavljeno u skladu sa zakonom.
