Đorđe Vajfert je čovek čiji lik danas nosi novčanica od hiljadu dinara. Bio je industrijalac, filantrop i dugogodišnji guverner Narodne banke Srbije. Život je posvetio razvoju privrede, rudarstva i jačanju finansijske stabilnosti zemlje. Njegovo ime ostalo je trajni simbol modernizacije Srbije.
Rođen je 1850. u Pančevu, u porodici koja je generacijama negovala pivarstvo. Kao vrlo mlad preuzima porodični posao i podiže ga na viši nivo. Godine 1873. postaje srpski državljanin i u Beogradu pokreće modernu parnu proizvodnju piva, čime daje snažan podsticaj industrijskom razvoju zemlje. Posvećuje se i istraživanju zemljišta, gde 1903. otkriva rudno nalazište bakra u Boru. Ovo otkriće postaje važna prekretnica u razvoju zemlje.
U državnoj službi ostavlja najdublji trag. Bio je član osnivačkog odbora Narodne banke 1884. godine i kasnije guverner u dva duga mandata. Tokom Prvog svetskog rata banka deluje u izgnanstvu, ali vrednost dinara ostaje stabilna zahvaljujući njegovom radu. Po oslobođenju vodi unifikaciju valute i preuzimanje poslova nekadašnje Austrougarske banke. Smatran je jednim od ključnih oslonaca finansijskog oporavka zemlje.
Vajfertov život obeležava snažna vezanost za Srbiju, iako je po poreklu bio Nemac. Bio je strastveni kolekcionar i veliki dobrotvor. Svoju bogatu numizmatičku zbirku poklonio je javnim ustanovama u Beogradu, dok je Muzeju grada Beograda ostavio više od 250 gravira, karata i slika.
Godine 1926. proglašen je za doživotnog počasnog guvernera jugoslovenske Narodne banke, čime je zvanično potvrđen njegov dugogodišnji doprinos finansijskom sistemu. Poslednje godine svog života provodi u Pančevu, u kojem je podigao crkvu Svete Ane gde je 1937. godine i sahranjen.
Pogled redakcije portala Srpski Ugao
U znak sećanja na Đorđa Vajferta dodeljuje se nagrada koja nosi njegovo ime. Privredna komora Srbije namenjuje je organizacijama koje odgovorno brinu o zaposlenima, zajednici i životnoj sredini. Cilj nagrade je podsticanje društveno odgovornog poslovanja i čuvanje vrednosti koje je Vajfert zastupao.
Piše: Stefan Bogdanović
