Odlukom donetom u decembru 2025. godine, Vlada Italije jasno je pokazala kako se tradicija čuva bez buke i bez potrebe za velikim gestovima. Na čelu tog poteza nalazi se Đorđa Meloni, predsednica Vlade koja dosledno insistira na simbolima kao nosiocima identiteta jedne nacije.
Promena u izvođenju himne „Canto degli Italiani“ nije puka tehnička intervencija. Uklanjanjem završnog uzvika i završetkom na stihu „l’Italia chiamò“, uz nastavak samo instrumentalne muzike, himna se vraća tačno onako kako je prvobitno napisana. Takva odluka jasno pokazuje poštovanje prema originalnom tekstu Gofreda Mamelija iz 1847. godine.
Ova promena ima jasnu podlogu u istorijskoj tačnosti – završni uzvik nije bio deo izvornog teksta koji je napisao Gofredo Mameli, već muzički dodatak kompozitora Mikelea Novara trodestih godina prošlog veka. Uklanjanjem tog detalja, državni simbol dobija na čistoti, čime se jasno razdvaja originalna poezija od kasnijih interpretacija i omogućava himni da zvuči u svom izvornom obliku.
Levičarske stranke u Italiji odmah su optužile Đorđu Meloni da pokušava da menja identitet i istoriju zemlje. Kritike, međutim zvuče prazno kada se sagledaju godine loših odluka koje su upravo te iste stranke donosile, posebno kroz nekontrolisano otvaranje granica i slabljenje institucionalne odgovornosti. Skidanje dva slova iz himne ne čini aktuelnu vladu manje suverenom. Naprotiv, takav potez deluje kao svesna i promišljena korekcija, za razliku od čitave decenije poteza levičara koji su suverenitet zaista potkopavali.
Pogled redakcije portala Srpski Ugao
Ovaj pristup ukazuje na nameru da se državnim obeležjima vrati njihovo izvorno značenje. Mala intervencija u izvođenju odražava širu viziju u kojoj se prošlost ne koristi kao ukras, već kao čvrst oslonac. Time tradicija prestaje da bude samo običaj i postaje jasan temelj na kojem počiva savremena država.
Piše: Stefan Bogdanović
