Umetnički svet Novog Sada postao je bogatiji 13. aprila 1832. godine rođenjem Stevana Todorovića, čoveka koji je kroz slikarstvo i kulturni rad direktno oblikovao vizuelni identitet Srbije 19. veka. Školovao se u Beču i Minhenu, ali je glavno polje rada pronašao u Beogradu, ostavljajući dubok trag u društvu koje je tek formiralo sopstveni izraz.
Njegov opus broji više od 800 radova, a posebno se izdvajaju portreti ključnih ličnosti iz političkog i kulturnog života Kneževine i Kraljevine Srbije. Među njima je i čuveni lik kraljice Natalije Obrenović iz 1883. godine, koji se često naziva „srpskom Mona Lizom“ i čuva u Domu Jevrema Grujića u Beogradu. Na njegovim platnima ostali su zabeleženi i kralj Milan, knez Mihailo, kneginja Ljubica, Hajduk Veljko, Vasa Čarapić, Kornelije Stanković i Đura Daničić.
Detinjstvo je proveo u Segedinu, a 1857. godine u Beogradu otvara prvu privatnu slikarsku školu u zemlji. Nastava nije bila ograničena samo na crtanje – učenici su učili pevanje, mačevanje i gimnastiku. Todorović je bio začetnik modernog mačevanja u Srbiji i pokretač Sokolskog pokreta, ali i pevač, glumac i organizator koji je lično doveo Kornelija Stankovića u Srpsko pevačko društvo.
Bio je član Srpskog učenog društva i sekretar umetničkog odeljenja Srpske kraljevske akademije. Stil mu se kretao od bidermajera i romantizma ka akademizmu, uz izraženu preciznost i psihološku dubinu.
Pogled redakcije portala Srpski Ugao
Stevan Todorović preminuo je 22. maja 1925. godine u Beogradu, u svojoj 93. godini. Iza sebe je ostavio neprocenjiva dela koja i danas služe kao autentično i živo svedočanstvo epohe u kojoj se Srbija odlučno oblikovala kao moderna evropska država. Njegov potpis na slikama i u institucijama kulture ostaje trajni dokument vremena koje je on svojim radom direktno stvarao.
Piše: Stefan Bogdanović
