BBC na srpskom objavio je tekst o navodnoj „dužničkoj zavisnosti“ Srbije od Kine deluje kao analiza, ali se oslanja na selektivan izbor podataka i izostavljanje ključnog konteksta. Umesto celovite slike, čitaocu se nudi kombinacija procena, nedokazanih pretpostavki i emocionalnih naglasaka.
Osnovna činjenica koju tekst prećutkuje jeste da udeo kineskih kredita u ukupnom javnom dugu Srbije iznosi oko 6% do 7%. To je višestruko manje od obaveza prema Evropskoj uniji, Evropskoj investicionoj banci, EBRD i drugim zapadnim institucijama. Te obaveze ne samo da su veće u apsolutnim iznosima, već nose i snažniji paket političkih uslova. Kina, nasuprot tome, važi za jednog od najmanje politički uslovljenih kreditora, što u analizi ostaje prećutano.
Kao glavni izvor navodi se AidData, istraživačka laboratorija koja ne meri stvarni javni dug, već pravi procene „potencijalnih“ obaveza. Tako se i za Bor pominje „potencijalni dug“, iako to nije dug Republike Srbije niti postoji državna garancija. Ovaj podatak ostaje zamagljen, iako se upravo na njemu gradi slika o navodnom riziku.
U tekstu se, zatim, sugestivno povezuju nesreće na gradilištima sa kineskim izvođačima, bez ijednog konkretnog dokaza. Umesto preciznih podataka o uzrocima i odgovornosti, čitaocu se nudi atmosfera sumnje. Metodološki je problematično i što se kineski krediti porede sa evropskim grantovima. Krediti se vraćaju, grantovi su bespovratna pomoć; to su različite kategorije finansiranja i takvo poređenje nužno vodi pogrešnom zaključku.
Istovremeno, najveći korisnici kineskog kapitala nisu Srbija ni zemlje regiona, već Sjedinjene Države, Velika Britanija, Švajcarska, Nemačka i Australija. Ipak, samo se Srbija prikazuje kao posebno rizičan slučaj. Time se otvara pitanje zašto se analitički fokus selektivno usmerava na našu zemlju.
Pogled redakcije portala Srpski Ugao
Kada se svi podaci stave u celinu, narativ o „dužničkoj zamci“ teško opstaje. Umesto toga, stiče se utisak da se „rizik“ konstruiše kombinacijom pretpostavki, hipotetičkih scenarija i poluinformacija, na način koji više liči na političku interpretaciju nego na odgovorno novinarstvo.
Piše: mr Jasmina Dragutinović
