Više od dva i po meseca posle katastrofalnog sudara dva voza velike brzine kod Adamuza u Španiji, u kojem je poginulo 46 ljudi, sudija koja vodi istragu i dalje ne može da pregleda ključne dokaze. Prema pisanju španskog lista ABC, sud u Montoru nema program koji omogućava pristup podacima sa crnih kutija i kamera iz oba voza, iako su ti materijali već dostavljeni u spis predmeta. Istraga je tako zapela na tehničko-birokratskoj prepreci, dok porodice žrtava i dalje čekaju odgovore. O nesreći kod Adamuza i toku istrage izveštavali su i drugi mediji, uz podatak da je crne kutije prethodno trebalo otvoriti i analizirati u prostorijama španskog državnog organa za istragu o nesrećama, CIAF-a, u Madridu pod nadzorom pravosudne policije.
Prema dosadašnjim navodima iz istrage, podaci sa uređaja preuzeti su još 5. marta u sedištu Komisije za istraživanje železničkih nesreća u Madridu uz prisustvo nadležnih službi i stručnjaka, ali lokalni sud u Montoru nema odgovarajući alat da ih samostalno pročita. Zbog toga se jedan od najvažnijih delova postupka, analiza zapisa iz kabina i tehničkih sistema i dalje praktično ne pomera sa mesta.
Podsetimo, nesreća se dogodila 18. januara 2026. godine kod Adamuza u provinciji Kordoba, kada je voz kompanije „Iryo“ iskočio iz šina i zahvatio susedni kolosek, nakon čega je došlo do sudara sa vozom Renfe Alvia koji je nailazio iz suprotnog smera. U nesreći je poginulo 46 ljudi, a povređeno je znatno više od stotinu putnika. Dosadašnji istražni nalazi kao glavnu radnu hipotezu izdvajaju pucanje šine, odnosno problem na infrastrukturi, pri čemu je španska policija Garda civil navela da se udes dogodio oko 22 sata pre same katastrofe, ali da sistem upozorenja nije reagovao kako je trebalo.
Istragu dodatno opterećuju proceduralna pitanja i spor tempo pribavljanja i obrade dokaza. Zbog toga porodice žrtava, kao i oštećene strane, traže punu transparentnost i brzo utvrđivanje odgovornosti. U ovako teškom slučaju, svaki zastoj u pristupu ključnim dokazima ostavlja utisak nemoći sistema pred sopstvenim proceduralnim i tehničkim ograničenjima.
Pogled redakcije portala Srpski Ugao
Ova vest iz Španije pokazuje koliko pravda može da bude ugrožena kada se sudari sa birokratijom i tehničkom nespremnošću. Dok porodice 46 nastradalih čekaju odgovore, istraga stoji zarobljena u digitalnim zapisima do kojih institucije ne mogu da dođu bez odgovarajućeg softvera. To više nije samo tehnički problem, već pitanje odnosa prema žrtvama i poverenja u sistem. U eri u kojoj se istina često krije upravo u elektronskim tragovima, ovakvi zastoji deluju kao nedopustiv luksuz. Svaki novi dan bez uvida u ključne dokaze produžava agoniju porodica i baca senku na efikasnost pravosuđa.
Piše: Nina Stojanović
