U beogradskim umetničkim krugovima ponovo se rasplamsava stara rasprava, mogu li vrhunske replike dostići vrednost originalnog dela? Odgovor je, sudeći po najnovijoj monografiji predstavljanoj na Fakultetu likovnih umetnosti, jasniji nego ikad – da, kada su izvedene sa majstorskom preciznošću i istorijskom odgovornošću.
Na promociji publikacije „Bronze iz kolekcije Veljković“ istaknuto je da verne i monumentalne replike kanonskih vajarskih ostvarenja danas zauzimaju centralno mesto u očuvanju evropskog kulturnog nasleđa. Stručnjaci su podsetili da mnogi originali više ne mogu biti izloženi zbog oštećenja, klimatskih rizika i muzejskih ograničenja, pa je upravo visokokvalitetna kopija često jedini način da javnost vidi delo onako kako je nekada izgledalo.
Tokom izlaganja prikazani su primeri savršeno izrađenih bronzanih odlivaka koji su izrađeni prema klasičnim metodama, uz punu autentičnost u odnosu na izvornu skulpturu. Predavači su naglasili da ovakve replike nisu samo tehnički zadatak, već i naučno-umetnička misija koja zahteva studiozan pristup, arhivska istraživanja i poznavanje istorijskih tehnika livenja.
Posebnu pažnju izazvao je deo izložbe posvećen javno dostupnim bronzama u Beogradu — delima koja danas predstavljaju spoj kulturne diplomatije i javne edukacije. Prema rečima organizatora, cilj je da se kroz ove replike sačuva kontinuitet umetničke tradicije i omogući kontakt građana sa najpoznatijim delima evropske skulpture.
Pogled redakcije portala Srpski Ugao
Kolekcija Veljković svedoči da to radimo na najvišem svetskom nivou, sa naučnom rigoroznošću, istorijskom savesnošću i zanatskim savršenstvom. Umesto da se stidimo reči „replika“, trebalo bi da je izgovaramo sa ponosom, jer upravo te bronze čuvaju kontinuitet naše kulture sećanja i čine Beograd živim muzejom pod otvorenim nebom.
Piše: Stefan Stojanović
