Danica Jovanović bila je srpska slikarka modernog slikarstva, rođena 4. januara 1886. godine u Beški. U kratkom životu stigla je do umetničkog obrazovanja u Novom Sadu, Beogradu i Minhenu, gde je 1914. stekla zvanje akademske slikarke. Njeno stvaralaštvo razvijalo se u vremenu snažnih umetničkih promena, dok su istorijske okolnosti ubrzo prekinule započeti uspon.
Rano je pokazala sklonost ka crtanju, što je u sredini u kojoj je odrastala bilo neuobičajeno. Prva znanja sticala je uz slikara Stevana Aleksića, a zatim u Višoj srpskoj devojačkoj školi u Novom Sadu. Dalje školovanje nastavila je u Beogradu, na Umetničko-zanatskoj školi, uz snažnu podršku nastavnice Anđelije Sandić. Njeno obrazovanje pomagali su i meštani Beške, crkvena opština i dobrotvori, čime joj je omogućen nastavak studija.
Prelomni trenutak predstavljao je odlazak u Minhen 1909. godine i upis na Žensku slikarsku akademiju. Tokom studija intenzivno je radila, izlagala i bila aktivna u umetničkim i patriotskim krugovima srpskih studenata. Njeno slikarstvo oblikovalo se pod uticajem minhenske škole, kasnog impresionizma i simbolizma, sa izraženim nacionalnim motivima. Posebno se izdvaja slika „Glava Ciganke“, koja se smatra jednim od njenih najzrelijih ostvarenja.
Po završetku akademije 1914. godine vratila se u Srem, gde je početak Prvog svetskog rata naglo prekinuo njene planove. Uhapšena je i kao taoc streljana na Petrovaradinskoj tvrđavi, čime je u 28. godini okončan njen život. Iza sebe je ostavila značajan opus koji se danas čuva u Galeriji Matice srpske, Spomen-zbirci Pavla Beljanskog u Novom Sadu i Narodnom muzeju u Beogradu, dok se sećanje na nju neguje i kroz Legat Angeline i Milana Grulovića u Beški.
Pogled redakcije portala Srpski Ugao
Njena četkica utihnula je prerano, ali su boje slobode ostale da svedoče o ženi koja je slikom branila čast otadžbine. Danica je večni sjaj srpske moderne koji ni streljački vod nije mogao da ugasi.
Piše: Stefan Bogdanović
