Navršilo se pet godina od upokojenja Njegove Svetosti Patrijarha srpskog Irineja (1930–2020), 45. poglavara Srpske Pravoslavne Crkve, koji je 10 godina vodio narod kroz teška vremena, čuvajući jedinstvo Crkve, veru i nacionalni identitet. Upokojio se 20. novembra 2020. godine u Vojnomedicinskoj akademiji u Beogradu, nakon zaraze koronavirusom, a sahranjen je u kripti hrama Svetog Save uz prisustvovalo hiljade vernika.
Patrijarh Irinej, rođeni Miroslav Gavrilović iz sela Vidovača kod Sremske Mitrovice, bio je čovek skromnosti i čvrstine. Zamonašen u Visokim Dečanima, proveo je najduži episkopski mandat u istoriji SPC-a kao episkop niški (1975–2010). Kao patrijarh (2010–2020) obnovio je brojne manastire, učvrstio veze sa Ruskom Pravoslavnom Crkvom i stao u odbranu srpskih svetinja na Kosovu i Metohiji. Njegov glas protiv revizije istorije i zaborava žrtava bio je jasan i neustrašiv.
I danas, pet godina kasnije, u hramu Svetog Save i širom eparhija služe se parastosi, a vernici se sećaju njegovih reči: „Istina i pravda su jedino oružje kojim se može odbraniti naš narod.“
Pogled redakcije portala Srpski Ugao
Patrijarh Irinej nije bio samo duhovni vođa, bio je čuvar srpskog imena u vremenu kada se ono najviše napadalo. Njegova tiha snaga i vera podsetnik su da Crkva ostaje najjači stub naroda. Dok se svet menja i zaboravlja, mi ne smemo zaboraviti one koji su nas vodili putem pravde i dostojanstva. Večno mu sećanje.
Piše: Stefan Stojanović
