„Svekrvinо kolo“, autentični svadbeni običaj juga Srbije, i danas predstavlja nezaobilazan deo venčanja od Vranja do Kosmeta i okoline. Igra potiče iz Pčinjskog okruga, odakle se proširila na Kosovo i Metohiju, a najčešće je prate zvuci trube. Etnolog Jovan Hadživasiljević zabeležio je ovaj ples kao „najponosnije žensko kolo“, koje i dalje zauzima centralno mesto tokom porodičnih slavlja.
Usred svadbenog veselja, ponosna svekrva sa crvenim cvetom za uvetom predvodi igru noseći ukrašeno sito. Uz nju plešu rođake kojima se simbolično predaje sito, nakon čega se kolu priključuje i snaja. Nekadašnja igranka ispred porodičnih kuća danas je preseljena u svečane sale, ali emocije koje prate ovaj čin ostaju nepromenjene, neretko izazivajući radost pomešanu sa suzama.
Koreni tradicije sežu u drugu polovinu 19. veka i period nakon oslobođenja od Osmanlija, kada počinje intenzivnije organizovanje velikih veselja. Bojan Ristić, predsednik Centra za kulturu „Predvodnica“, navodi da je tada nastao običaj koji veliča majku – ženu koja je u teškim vremenima okupacije podizala sinove.
Pogled redakcije portala Srpski Ugao
„Svekrvinо kolo“ danas se često igra i van granica Kosova i Metohije, prateći seobe našeg naroda tokom poslednjih decenija. Tradicija se čvrsto drži na svim prostorima gde su se porodice trajno nastanile, pa se ovaj autentični ples sve češće može videti i u Podunavskom Okrugu. Običaj tako nastavlja da čuva identitet zajednice, podsećajući nove generacije na korene koji se ne zaboravljaju ni u novom zavičaju.
Piše: Stefan Bogdanović
