Minhen je i dalje grad sa najskupljim životom u Nemačkoj. To pokazuje novi Regionalni indeks cena Instituta nemačke privrede (IW) za 2024. godinu. Prema tim podacima, troškovi stanovanja i života u glavnom gradu Bavarske prošle godine bili su 23,9 odsto iznad nemačkog proseka.
Najveći teret za građane predstavljaju troškovi stanovanja. U sedam najvećih nemačkih gradova Minhenu, Berlinu, Dizeldorfu, Frankfurtu na Majni, Hamburgu, Kelnu i Štutgartu – kirije su u proseku bile skoro 50 % iznad saveznog proseka. Uz to, troškovi režija bili su viši za oko 22 %. Zajedno gledano, ukupni troškovi stanovanja i života u tim gradovima oko 11 % su viši nego u ostatku zemlje.
Za mnoge porodice i mlade ljude to znači da veliki deo plate odlazi gotovo isključivo na krov nad glavom. Zbog visokih kirija, deo stanovnika seli se u prigradska naselja ili napušta velike gradove, iako se tamo nalaze najviše radnih mesta, univerziteta i kulturnih sadržaja.
Sasvim drugačija slika je u ruralnim područjima. U mestima iz kojih se ljudi odseljavaju, kirije i režije mogu biti i do trećine niže od nemačkog proseka. Kao primer navodi se Vogtlandski okrug u Saksoniji, gde je život, barem kada je reč o stanovanju, znatno jeftiniji nego u Minhenu ili Berlinu. Međutim, u takvim krajevima ima manje posla, slabiji je javni prevoz i manje je mogućnosti za mlade.
Nemci tako ponovo otvaraju pitanje ravnomernog razvoja, da li država treba snažnije da ulaže u manje razvijene regione ili da se pomiri s tim da će se bogatstvo i stanovništvo i dalje koncentrisati u nekoliko velikih centara, dok će ostali delovi zemlje polako prazneti.
Pogled redakcije portala Srpski Ugao
Priča o Minhenu nije samo priča o skupim stanovima, već o društvu koje rizikuje da se podeli na one koji mogu da priušte život u velikim gradovima i one koji iz njih bivaju potisnuti. Kada cene kvadrata i troškovi života postanu važniji od pitanja ko uopšte ima pravo na grad, ni najuređeniji sistem više ne deluje tako stabilno. Minhen danas pokazuje koliko brzo ekonomski uspeh može da se pretvori u socijalni pritisak i koliko će Nemačku koštati ako na vreme ne pronađe ravnotežu između rasta i priuštivog života za svoje građane.
Piše: Nina Stojanović
