Put ka Manastiru Mileševa, zadužbini kralja Vladislava iz 13. veka, svedoči o novom dobu. Moćne mašine šire drum uz reku Mileševku, pripremajući pristup svetinji koja je vekovima bila stecište vlastele i naroda, poput Žiče i Studenice. Drevna molitva i moderan život ovde se prepliću na jedinstven način, dok se jedna od naših najvažnijih svetinja ponovo otvara za sve putnike namernike.
Dolaskom u kompleks, putnike dočekuje prostrani parking, nedavno uređen i ukrašen skulpturom Belog anđela. Ispod drvenog trema, ljubazna domaćica nudi gostima domaću kafu i ratluk, uz napomenu da cene nema, već se prilog ostavlja u kasi. To je prvi znak duha manastira: otvorenost i gostoprimstvo koje nikoga ne ostavlja ravnodušnim.
Jednog septembarskog četvrtka, tišina je vladala parkingom. U crkvi Vaznesenja Gospodnjeg odvijalo se krštenje, ispunjeno pojanem i dečjim plačem. Oko cvećem ukrašenog dvorišta šetali su namernici, a mališane je čekao „Anđelčić“ – moderan park sa toboganima, stvoren da i najmlađi osete radost ovog svetog mesta. Nedaleko, radnici su raščišćavali teren uz Mileševku, pored drevnog, lučnog mosta, obnovljenog 1999. godine, koji vekovima povezuje obale.
Slika se drastično menja vikendom. Parking je prepun. Domaćica, uz osmeh, objašnjava: „Juče je bilo šest venčanja i tri krštenja. Dolaze iz cele Srbije, Crne Gore, Republike Srpske.“ Mileševa je živi centar duhovnosti, mesto gde vernici ne samo da traže mir, već proslavljaju najvažnije životne događaje. Za mnoge, ova svetinja, koja čuva svetski poznatog Belog anđela, rame uz rame stoji sa Studenicom, potvrđujući da je svaka naša svetinja priča za sebe, jedinstvena i neprocenjiva.
Pogled redakcije portala Srpski Ugao
Mileševa je centar duhovnog života, gde se istorija susreće sa sadašnjošću, a tišina molitve sa radošću novih početaka. Put ka njoj sada postaje otvoreniji, pozivajući sve da iskuse njenu lepotu i mir, svedočeći o neprekinutoj veri i vitalnosti srpskog naroda.
Piše: Petar Nikolajev
