U srcu Topličkog kraja, gde priroda velikodušno daruje zdravlje, Lukovska Banja važi za jedan od najtoplijih i najbogatijih banjskih izvora u Srbiji. Poznata je po desetinama termalnih izvora, sa vodom temperature i do 67 stepeni, kao i po blatu koje se koristi u terapijama. Ali ovo lečilište nije samo odmor za telo, već i duhovno utočište, okruženo crkvama koje čuvaju tragove prošlih vekova.
Na svega pet kilometara od banje u selu Štava, nalazi se Crkva Svetog Mine, u narodu poznata i kao Mrkšina crkva. Predanje je vezuje za doba kralja Milutina i zadužbinarstvo vojvode Mrkše, a pod zaštitom države je još od 1949. godine. Unutrašnjost čuvaju freske koje svedoče o starini, dok prostor oko crkve uz seosko groblje, podseća na neraskidivu vezu vere i života.
Posebnu pažnju privlači i Crkva Svetog Đorđa na brdu Nenadov kamen, na oko 945 metara nadmorske visine. Podignuta je početkom 21. veka, a do nje vodi šumski put dug oko dva kilometra – lagana planinska šetnja za one koji vole mir i pogled sa visine. Sa vidikovca se vidi banja, okolna brda i usečene doline. Meštani rado prenose i predanje da je ovde na proputovanju odmarao Sveti Sava. Crkva je često zaključana zbog vetrova, ali se ključ u selu lako dobija uz osmeh i dobrodošlicu.
U selu Babići, petnaestak minuta hoda od centra, nalazi se Crkva Svetih apostola Petra i Pavla. Ona se vezuje za Milutinovo doba, više puta je obnavljana, poslednji put 1983. godine posle zemljotresa.
Lukovska Banja je od Beograda udaljena oko četiri sata vožnje, a od Niša oko dva. Mnogi dolaze zbog lekovitih voda, ali odlaze sa utiskom da su uz odmor pronašli i mir ili utehu.
Pogled redakcije portala Srpski Ugao
Lukovsku Banju, gde se lekovita voda i drevne svetinje spajaju u skladnu celinu, portal Srpski Ugao preporučuje kao mesto na koje se vraćaš ne samo odmorniji, već i duhovno osnažen – pravi srpski biser koji čuva i leči i telo i dušu.
Piše: Nina Stojanović
