Osvećenje Svete Sofije 27. decembra 537. godine u Carigradu predstavljalo je trijumf hrišćanske civilizacije. Car Justinijan I podigao je hram posvećen Premudrosti Božijoj, remek-delo koje je vekovima simbolizovalo snagu vizantijskog i pravoslavnog duha, sa kupolom koja lebdi ka nebu i mozaicima koji zrače netvarnom svetlošću, nadmašivši čak Solomonov hram.
Na Bosforu je stvoreno zdanje gde težina kamena postaje nosilac svetlosti, a prostor, ikona nebeskog carstva. Mermeri iz celog carstva, zlatni mozaici i venac prozora stvaraju utisak da svetlost izvire iznutra, kao predokus božanske slave.
Liturgijsko osvećenje sabralo je narod oko tajne Hristovog prisustva, a Justinijanove reči „Solomone, nadmašio sam te!“ svedoče o viziji gde zemaljsko delo postaje prinos Bogu.
Danas pretvorena u džamiju, Sveta Sofija ostaje svedok večnosti hrišćanske lepote i duhovne dubine.
Pogled redakcije portala Srpski Ugao
Osvećenje Svete Sofije nije samo istorijski događaj, to je večni znak snage pravoslavne civilizacije, gde ljudsko delo postaje ikona božanske premudrosti i otpora prolaznosti. U vreme kada se nasleđe napada i preobražava, ovaj hram podseća da prava lepota i svetlost dolaze iz dubine vere, a ne iz prolaznih sila. Neka kupola koja lebdi nad vekovima i dalje svedoči o nepokolebljivom duhu hrišćanstva.
Piše: Stefan Stojanović
