Na padinama Fruške gore, planine koja se uzdiže nad ravnicom Srema, vekovima se nižu manastiri koji čuvaju duhovno i kulturno nasleđe srpskog naroda. Zbog velikog broja svetinja i njihove istorijske uloge, Fruška gora se često naziva i „srpskom Svetom gorom“, a mnogi je porede i sa Hilandarom kao mestom molitve, tihovanja i duhovnog sabiranja.
U gustim šumama i mirnim dolinama ove vojvođanske planine nalaze se manastiri Kuveždin, Jazak, Grgeteg, Velika Remeta, Krušedol, Novo i Staro Hopovo, Petkovica, Vrdnik – Ravanica, Šišatovac, Beočin i Bešenovo. Svaki od njih nosi deo istorije srpskog naroda, od srednjeg veka do današnjih dana, a zajedno čine jedinstvenu celinu duhovnosti i kulture.
Među najpoznatijima je manastir Staro Hopovo, podignut u 15. veku, koji se vezuje za despota Đorđa Brankovića. Nedaleko od njega nalazi se Novo Hopovo, jedna od arhitektonski najznačajnijih svetinja Fruške gore, podignuta 1576. godine. Ovaj manastir poznat je i po vinogradima, koji svedoče o dugoj tradiciji vinogradarstva na obroncima planine još od vremena rimskog cara Probusa.
Posebno mesto zauzima i manastir Grgeteg, koji je 1471. godine osnovao Vuk Branković, poznat kao Zmaj Ognjeni Vuk. Kroz vekove je bio utočište monasima i vernicima u teškim istorijskim vremenima, ali i mesto gde je nastajala značajna umetnost – ikonostas je oslikao Jakov Orfelin, jedan od najpoznatijih srpskih slikara tog doba.
Na obroncima Fruške gore nalazi se i manastir Beočin, svetinja koja spaja elemente srpsko-vizantijskog, gotičkog i baroknog stila, što ga čini jedinstvenim primerom arhitektonskog susreta kultura. U blizini Iriga uzdiže se i manastir Vrdnik – Ravanica, poznat po grobnici kneza Lazara, zbog čega je vekovima mesto hodočašća vernika iz svih krajeva Srbije.
Na južnim padinama planine nalazi se i manastir Bešenovo, za koji predanje kaže da ga je osnovao kralj Dragutin u 13. veku. Iako je kroz istoriju više puta stradao, naročito tokom ratova, ova svetinja ostala je simbol trajanja i obnove.
Pogled redakcije portala Srpski Ugao
Fruškogorski manastiri danas privlače vernike, hodočasnike i turiste koji u njima pronalaze mir, istoriju i duhovnu snagu. U tišini stoletnih šuma i zvuku manastirskih zvona, ova sveta mesta čuvaju neprolazne vrednosti prošlih vremena i podsećaju da duhovno nasleđe ostaje jedan od najvažnijih temelja srpskog identiteta.
Piše: Nina Stojanović
