Sećanje na velikana srpskog glumišta, Petra Banićevića, oživeće 27. februara u 18 časova u Muzeju Narodnog pozorišta u Beogradu. Povodom dve decenije od smrti nekadašnjeg prvaka Drame, autorka Dragica Gaćeša priredila je postavku koja kroz bogatu arhivsku građu i fotografije dokumentuje umetnički put ovog pozorišnog velikana.
Retrospektivna izložba fokusirana je na stvaralaštvo umetnika čije su uloge trajno definisale pozorišnu, filmsku i televizijsku scenu Srbije i Jugoslavije. Izloženi materijal prati Banićevićev razvoj unutar nacionalnog teatra i svedoči o impresivnoj širini repertoara. Zainteresovani posetioci postavku mogu pogledati do početka aprila.
Banićevićev profesionalni angažman obuhvatio je gotovo sve relevantne beogradske scene, dok je stalni član ansambla Narodnog pozorišta postao još 1954. godine. Tokom decenija rada ostvario je blizu 80 uloga, briljirajući u naslovima domaće i svetske klasike kao što su Hamlet, Kreont, Leone, Trigorin, Alsest, Vojvoda Draško, Volpone, Nikola Pašić i Dimitrije u „Braći Karamazovima”. Završni naklon pred matičnom publikom uputio je 2006. godine u predstavi „Sudija”.
Rođen 8. februara 1930. u Nikšiću, glumačko obrazovanje stekao je na beogradskoj Akademiji u klasi Raše Plaovića. Široj javnosti ostao je prepoznatljiv po ulogama u ostvarenjima „Biće skoro propast sveta”, „Sutjeska” i „Snovi, život i smrt Filipa Filipovića”. Pored scene, petnaest godina posvetio je pedagogiji, edukujući pet generacija glumaca u Novom Sadu i vodeći klasu na Akademiji „Braća Karić”.
Pogled redakcije portala Srpski Ugao
Odlazak Petra Banićevića 4. septembra 2006. godine u Beogradu označio je kraj jedne ere, ali njegovo nasleđe nastavlja da živi kroz generacije koje je vaspitao i uloge koje se pamte. Izložba je prilika da se iznova poklonimo umetniku koji je sopstvenim bićem sazidao temelje naše kulture.
Piše: Stefan Bogdanović
