Ikona koja vekovima zauzima posebno mesto u pravoslavnom svetu kao jedna od najpoštovanijih i najčudotvornijih svetinja je Carigradska ikona Majke Božije. Predanje kaže da ju je naslikao Sveti apostol i jevanđelist Luka, svega nekoliko godina nakon Hristovog Raspeća, zbog čega se smatra ne samo umetničkim delom, već i živim svedočanstvom najranijih dana hrišćanstva. Vernici joj se obraćaju u trenucima nevolje, bolesti i duhovne slabosti, verujući da Majka Božija preko njenog svetog lika pruža utehu, zaštitu i putokaz ka veri.
Iako nema pouzdanih podataka kako je ikona iz prvih vekova hrišćanstva dospela u Carigrad, poznato je da ju je u 15. veku carigradski patrijarh darovao monahu Jefrosinu Pskovskom. On ju je doneo u Rusiju, gde je vekovima čuvana u Spaso-Jeleazarovskom manastiru kod Pskova. Sudbina originalne ikone obavijena je tajnom i predanjem: tokom švedske najezde manastir je opljačkan, a brodovi koji su odnosili svetinju potonuli su u reci Tolbi. Narodno verovanje kaže da ikona i danas počiva na dnu vode, štiteći Rusiju i pravoslavni narod.
Kopija ikone, koja je sačuvana uprkos revoluciji i pljačkama nakon 1917. godine, i danas se poštuje kao velika svetinja. Duhovnici smatraju da Carigradska ikona simbolizuje pobedu Hristove vere nad bezbožništvom i tamom, kao i širenje pravoslavlja u najudaljenije krajeve Rusije.
Druga Carigradska ikona Majke Božije vezuje se za predanje o dvojici grčkih monaha koji su prolazeći kroz Rusiju ostavili malu ikonu Bogorodice u jednoj sabornoj crkvi. Ubrzo su vernici počeli da svedoče o brojnim čudima, isceljenjima i pomoći koje su dobijali pred njenim likom.
U pravoslavnoj tradiciji ova ikona pripada tipu „Odigitrija“ – Putevoditeljica. Pred njom se mole za isceljenje, porodični mir, zaštitu doma i izbavljenje iz životnih nevolja. Vernici veruju da čuva od nesreća, požara i krađa, ali pre svega jača čovekovu veru i nadu.
Pogled redakcije portala Srpski Ugao
U vremenu kada savremeni čovek sve češće traži oslonac u prolaznim stvarima, priča o Carigradskoj ikoni podseća da su vera, molitva i duhovna snaga vekovima održavali pravoslavni narod. Svetinje poput ove nisu samo deo istorije, one su podsetnik da narod bez vere lako izgubi i svoje korene i svoj put.
Piše: Stefan Stojanović
Zabranjeno je preuzimanje, kopiranje ili prenošenje teksta, dela teksta ili fotografija sa sajta srpskiugao.rs bez izričitog navođenja izvora i aktivnog linka ka originalnom tekstu na našem sajtu.
Svako kršenje ovog pravila biće smatrano povredom autorskih prava i biće prijavljeno u skladu sa zakonom.
