Pre više od osam vekova, 1219. godine, Srpska pravoslavna crkva stekla je autokefalnost, a Sveti Sava postao njen prvi arhiepiskop. Bio je to jedan od najznačajnijih događaja u srpskoj crkvenoj i nacionalnoj istoriji, kojim je srpski narod dobio samostalnu crkvenu organizaciju.
Sava Nemanjić otišao je u Nikeju, tadašnje sedište vizantijskog cara i vaseljenskog patrijarha u izgnanstvu. Uz saglasnost cara Teodora I Laskarisa, patrijarh Manojlo hirotonisao ga je za prvog srpskog arhiepiskopa. Srpska crkva dobila je pravo da ubuduće sama bira i posvećuje svoje arhiepiskope.
Sedište nove Srpske arhiepiskopije ustanovljeno je u manastiru Žiča. Sveti Sava pristupio je uređivanju crkvenog života i stvaranju eparhija, ali njegov rad nije bio ograničen samo na Crkvu. Autokefalnost je doprinela učvršćivanju srednjovekovne srpske države, obrazovanja, kulture i zajedničkog duhovnog identiteta. (РТС)
Prvi veliki sabor nove autokefalne Srpske crkve održan je 1221. godine u Žiči. Sveti Sava tada je izgovorio čuvenu Besedu o pravoj veri, utvrđujući temelje na kojima će se razvijati crkveni život srednjovekovne Srbije. (РТС)
Nešto više od jednog veka kasnije, 1346. godine, za vreme cara Stefana Dušana, Srpska crkva uzdignuta je na rang patrijaršije. Tokom narednih vekova prolazila je kroz ukidanja, obnove, ratove i progone, ali je ostala jedna od ključnih institucija koja je čuvala veru, tradiciju i istorijsko pamćenje srpskog naroda.
Zbog toga 1219. godina predstavlja mnogo više od datuma iz crkvene istorije. Autokefalnost koju je izdejstvovao Sveti Sava postavila je temelje samostalne Srpske crkve koja traje više od osam vekova i ostavila dubok trag u istoriji srpskog naroda.
Piše: Stefan Stojanović
Zabranjeno je preuzimanje, kopiranje ili prenošenje teksta, dela teksta ili fotografija sa sajta srpskiugao.rs bez izričitog navođenja izvora i aktivnog linka ka originalnom tekstu na našem sajtu.
Svako kršenje ovog pravila biće smatrano povredom autorskih prava i biće prijavljeno u skladu sa zakonom.
