Crkva Svetog Marka u Užicu predstavlja najstariji sačuvani pravoslavni hram u gradu i jedan od najznačajnijih spomenika sakralne arhitekture zapadne Srbije. Podignuta 1828. godine na temeljima starije bogomolje iz XVIII veka, ona danas svedoči o duhovnom, kulturnom i istorijskom razvoju Užica tokom XIX veka.
Hram je nastao u vremenu obnove srpske državnosti nakon oslobađanja od osmanske vlasti. Prvobitno je bio skromnih dimenzija, sa naosom i oltarskom apsidom, da bi već 1831. i 1832. godine bio proširen pripratom i galerijom. Iako je nakon izgradnje nove Crkve Svetog Đorđa izgubio nekadašnji značaj, krajem XIX veka obnovljen je i tada je podignut prepoznatljivi drveni zvonik koji i danas dominira ovim istorijskim kompleksom.
Crkva je građena u tradicionalnoj tehnici bondruka, sa ispunom od čatme i ćerpiča, što je čini retkim primerom narodnog graditeljstva sa početka XIX veka. Strmi krov pokriven klisom, drvene konstrukcije i zvonik daju joj poseban izgled, dok pojedini detalji otkrivaju i uticaje orijentalne arhitekture karakteristične za vreme u kojem je nastala.
Posebnu vrednost predstavlja bogata zbirka ikona. Među njima se ističe italo-kritska ikona Hrista Pantokratora iz XVI veka, kao i ikona Bogorodice sa Hristom i Svetim Jovanom, koje svedoče o snažnim vezama srpskih krajeva sa jadranskim primorjem i vizantijskom umetničkom tradicijom.
Danas je Crkva Svetog Marka ne samo mesto molitve već i značajan spomenik kulture. Njena arhitektura, umetničko blago i istorijska uloga čine je jednim od najvrednijih svedočanstava duhovnog i kulturnog nasleđa Užica i čitave zapadne Srbije.
Piše: Stefan Stojanović
Zabranjeno je preuzimanje, kopiranje ili prenošenje teksta, dela teksta ili fotografija sa sajta srpskiugao.rs bez izričitog navođenja izvora i aktivnog linka ka originalnom tekstu na našem sajtu.
Svako kršenje ovog pravila biće smatrano povredom autorskih prava i biće prijavljeno u skladu sa zakonom.
