U 13 časova i 13 minut po lokalnom vremenu, u Hram Vaskrsenja Hristovog, desio se događaj koji vernici širom sveta nazivaju jednim od najvećih čuda pravoslavlja – silazak Blagodatnog ognja.
Jerusalim je i ove godine bio ispunjen hiljadama vernika koji su još od ranih jutarnjih sati čekali u redu kako bi ušli u hram. U uskim hodnicima i prostranom centralnom delu crkve vladala je posebna atmosfera. Ljudi iz različitih zemalja držali su u rukama snopove sveća, spremni da prime svetlost za koju veruju da dolazi direktno iz Božije milosti.
Centralni trenutak obreda odvija se u maloj kapeli – Kuvukliji, mestu za koje se veruje da je Hristov grob. Nakon posebnih molitava, patrijarh ulazi unutra sam, bez ikakvog izvora vatre. Vrata se zatvaraju, a u hramu nastaje gotovo potpuna tišina. Napetost raste iz minuta u minut.
U 13:13, prema svedočenjima prisutnih iz unutrašnjosti Kuvuklije pojavila se svetlost. Nedugo zatim, patrijarh izlazi držeći upaljene sveće – Blagodatni oganj je sišao. U tom trenutku hramom odjekuju uzvici radosti, zvona i plač vernika koji pokušavaju da prenesu plamen jedni drugima.
Posebnost ovog ognja, kako vernici tvrde, jeste to što u prvim minutima ne peče. Mnogi ga prislone uz lice i ruke, pokazujući poverenje i veru u njegovu blagodatnu prirodu. Svetlost se munjevito širi kroz masu, a za svega nekoliko minuta čitav prostor obasjan je hiljadama plamenova.
Blagodatni oganj se potom prenosi širom pravoslavnog sveta – avionima, u specijalnim lampama, do crkava i vernika koji ga dočekuju kao simbol Vaskrsenja i pobede života nad smrću.
Pogled redakcije portala Srpski Ugao
Upravo zato, silazak Blagodatnog ognja ostaje jedan od najupečatljivijih i najvažnijih trenutaka u pravoslavnom kalendaru – događaj koji, iz godine u godinu, okuplja vernike oko istog svetla.
Piše: Nina Stojanović
