Većina Beograđana gotovo svakodnevno prolazi pored njih dok ulazi u grad sa auto-puta, ali retko ko razmišlja o priči koju nose. Novobeogradski Blok 28 je lokacija na kojoj se nalaze dve stambene zgrade poznate kao „Televizorke“. Građene su od 1970. do 1974. prema projektu niškog arhitekte Ilije Arnautovića, a prepoznatljive su po neobičnim prozorima koji podsećaju na stare televizijske ekrane.
Dve lamelne zgrade dugačke su oko 280 metara, a jedna se nalazi na uglu Bulevara umetnosti i auto-puta, dok je druga na uglu Bulevara Milutina Milankovića i ulice Španskih boraca.
Nadimak „Televizorke“ nastao je zbog kvadratnih betonskih okvira oko prozora koji izgledaju kao zalepljeni na fasadi, a prema urbanim legenda priča se da je tokom obilaska gradilišta Josip Broz Tito primetio da zgrade liče na televizore, pa se naziv brzo odomaćio među građanima.
Iako su tada izazivale brojne kritike arhitekata i javnosti, posle više od pola veka postale su jedan od najupečatljivijih simbola Novog Beograda. Kasnija gradnja visokih solitera nije potisnula njihovu prepoznatljivost, pa se i danas često navode među najzanimljivijim primerima beogradske arhitekture.
Pogled redakcije portala Srpski Ugao
Brutalizam u Srbiji ne predstavlja samo beton, već svedočanstvo o vremenu hrabrih arhitektonskih vizija i modernizaciji društva. Ovi monumentalni objekti danas su neprocenjiv deo naše kulturne baštine, privlačeći pažnju svetske javnosti kao autentični simboli jedne prošle epohe.
Piše: Stefan Bogdanović
