Kako prenose Večernje novosti u intervjuu Miljane Kralj od 6. aprila, pirotski ćilim dr Milice Živadinović, praunuke pisca Borisava Stankovića, doslovno je proputovao svet – od Kine, Pariza i Strazbura, preko Azurne obale, Temišvara i Minhena, pa sve do Meksika, da bi se kroz multimedijalni projekat „Ćilim-oko-sveta“ vratio u Beograd. Izložba u Domu kulture Silosi posvećena je 150. godišnjici rođenja njenog pradede i spaja nacionalnu rukotvorinu sa savremenim umetničkim izrazom, porodičnim pamćenjem i dijalogom kultura.
U razgovoru za Večernje novosti, Milica Živadinović ističe da se ćilim, iako duboko ukorenjen u srpskoj tradiciji, prirodno uklapao u različite kulturne prostore. Njegovi ornamenti nose univerzalni jezik forme i ritma, prepoznatljiv širom sveta, pa ćilim postaje tihi posrednik među kulturama. Ceo projekat oslanja se na arhetipski san o letenju u kojem ćilim prerasta u simbol slobode, kretanja i povezivanja, dok je samo putovanje za autorku bilo i lično otkrivanje sopstvenih korena.
Poseban sloj izložbe čini dijalog sa motivima kosovskog veza Vladimira Živankića, kao i fotografski radovi koji prvi put prikazuju ćilim u odnosu sa različitim prostorima. Diplomirana na Akademiji lepih umetnosti u Versaju i doktor nauka sa Univerziteta Pariz 8, Živadinovićeva podseća da je ćilim deo porodičnog nasleđa, tkala ga je njena baba Zlata, čuvarka porodičnog pamćenja koje je nadahnulo i svet Bore Stankovića, dok su šare sofre iz kuće u Vranju postale nit koja spaja prošlost i sadašnjost.
Pogled redakcije portala Srpski Ugao
Dok se kulturno nasleđe prečesto svodi na puki folklorni ukras, projekat Milice Živadinović pokazuje da tradicija može da bude živa, savremena i univerzalna. Pirotski ćilim koji „leti oko sveta“ i vraća se korenima Bore Stankovića nije samo umetnički poduhvat, već snažan podsetnik da srpska baština ima moć da razgovara sa svetom, a da pri tom ostane verna sopstvenim izvorima. U godini jubileja velikog pisca, ovakvi projekti učvršćuju kulturni identitet i podsećaju koliko je važno čuvati nit koja povezuje generacije.
Piše: Nina Stojanović
