Umesto da sahranjuju svoje mrtve, ljudi u severozapadnoj Evropi pre 15.000 godina jeli su ih, a od njihovih kostiju pravili oruđa i ritualne posude. Nova analiza paleolitskih ostataka pokazuje da je kanibalizam bio široko rasprostranjena i kulturno prihvaćena pojava među pripadnicima magdalenijenske kulture, a ne izuzetak izazvan glađu, prenosi „ScienceAlert“, pozivajući se na istraživanje Prirodnjačkog muzeja u Londonu.
Kako izveštava londonski Prirodnjački muzej, paleoantropološkinja Silvija Belo i njen tim analizirali su ljudske kosti sa 25 lokacija širom severne i zapadne Evrope. Na čak 13 lokaliteta otkriveni su jasni tragovi postmortalne manipulacije – posekotine od kamenih alatki, otisci ljudskih zuba, kao i dokazi da su kosti namerno lomljene i korišćene za izradu alatki i čuvenih „lobanjskih šolja“. „Umesto da sahrane svoje mrtve, ovi ljudi su ih jeli“, naglašava dr Belo.
Ova praksa odvijala se u relativno kratkom periodu, između 15.000 i 12.000 godina pre nove ere, tokom kasnog gornjeg paleolita, kada je magdalenijenska kultura cvetala na kraju poslednjeg ledenog doba. Lovci-sakupljači, poznati po izuzetnoj pećinskoj umetnosti, poput one u pećinama Lasko i Altamira, očigledno su tela pokojnika tretirali slično telima ulovljenih životinja. To sugeriše da je ritualni kanibalizam imao duboko simboličko značenje – možda kao način prenošenja snage ili duha preminulog na članove zajednice.
Pogled redakcije portala Srpski Ugao
Ovo otkriće još jednom podseća koliko su ljudski običaji prema smrti promenljivi i duboko uslovljeni vremenom i kulturom. Ono što danas smatramo krajnjim tabuom, pre petnaest milenijuma bilo je deo normalnog ritualnog ciklusa života i smrti naših dalekih predaka na evropskom tlu.
Piše: Nina Stojanović
