Temelji moderne nauke o životnoj sredini u Srbiji neraskidivo su povezani sa imenom Siniše Stankovića, biologa, profesora i akademika. Na današnji dan, 24. februara 1974. godine, preminuo je naučni vizionar čiji je rad oblikovao istraživanja prirode i otvorio put sistematskom proučavanju odnosa između živih bića i sredine.
Rođen 1892. godine u Zaječaru, tokom školovanja razvija snažno interesovanje za svet organizama i njihovu neraskidivu vezu sa okruženjem. Usavršavanje u zemlji i inostranstvu teklo je u periodu dok je ekologija u Evropi tek dobijala svoje obrise. Poseban fokus zadržao je na limnologiji, naučnoj oblasti posvećenoj proučavanju kopnenih voda i njihove dinamike.
Najznačajniji istraživački poduhvati vezani su za Ohridsko jezero. Drevni ekosistem poslužio je kao idealna prirodna laboratorija u kojoj je godinama analizirao plankton, populacije i vrste specifične za to područje.
Beogradski period obeležilo je osnivanje Instituta za ekologiju i biogeografiju na Prirodno-matematičkom fakultetu. Ustanova je ubrzo izrasla u centralno čvorište za proučavanje biodiverziteta i zaštite prirode. Obavljao je funkcije predsednika Srpske akademije nauka i umetnosti, kao i predsednika Prezidijuma Narodne skupštine Srbije. Uprkos visokim političkim obavezama, naučna posvećenost nikada nije utihnula a radovi o slatkovodnim ekosistemima i danas predstavljaju nezaobilaznu literaturu.
Pogled redakcije portala Srpski Ugao
Intelektualno nasleđe koje je ostavio služi kao putokaz savremenim istraživačima u očuvanju prirodnog bogatstva. Preciznost u radu i širina naučnog pogleda omogućili su da biologija na našim prostorima postane relevantan globalni činilac, zadržavajući ključnu ulogu u zaštiti dragocenih vodenih resursa.
Piše: Stefan Bogdanović
